บทที่ 9

"คาลวิน ฉันไปก่อนนะแล้วคืนนี้จะมาหาใหม่" อิซาเบลล่ามองแม่ของเธอสลับกับมองคาลวิน เธอรู้สึกทุกข์ใจเมื่อคิดว่าชายหนุ่มคนโปรดของเธอไม่เป็นที่ยอมรับของพ่อแม่

"ได้สิ" คาลวินพยักหน้าและมองดูพวกเขาจากไป

ถ้าคาลวินสนใจในตัวอิซาเบลล่าเขาก็สามารถจะโน้มน้าวใจดีนและอีวานได้

แต่คาลวินเห็นอิซาเบลล่าเป็นเหมือนน้องสาว ดังนั้นเขาจึงไม่ใส่ใจความคิดของดีนและอีวาน

คาลวินเพิ่งกินอาหารเช้าเสร็จเมื่อโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้น

ทันทีที่รับสาย เสียงร้อนรนของลีออนก็ดังมาจากโทรศัพท์ "นายท่าน ตอนนี้ผมอยู่ที่รอยัลคลับ ได้โปรดช่วยผมด้วย!"

เสียงของลีออนสั่นเครือ บ่งบอกว่าเขาหวาดกลัวจนสุดขีด

"เกิดอะไรขึ้น" คาลวินถามพลางขมวดคิ้ว

ลีออนพูดอย่างกระวนกระวาย "ตระกูลทอร์เรสส่งคนมาดักจับผมที่นี่ พวกเขาต้องการกักผมไว้ในเมืองเฮย์ดอน"

“เดี๋ยวฉันไป” คาลวินพูดก่อนจะวางสาย

รอยัลคลับเป็นกิจการของลีออนในเมืองเฮย์ดอน

ในตอนที่คาลวินไปถึง ชายร่างกำยำหลายสิบคนนั่งรออยู่แล้วในห้องโถงของคลับด้วยสายตาดุร้าย

เมื่อเห็นเขาเข้ามา หญิงในชุดกี่เพ้าสีแดงก็เดินมาหาทันทีและพูดว่า "คุณเยตส์ ฉันชื่อดาเลีย เป็นผู้จัดการที่นี่ คุณลีออนและคนอื่น ๆ อยู่ชั้นบน โปรดตามฉันมา!"

“คนพวกนั้นมาจากตระกูลทอร์เรสใช่ไหม” คาลวินถามขณะที่มองไปที่กลุ่มชายกล้ามโตที่จ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาละโมบ

"ใช่" ดาห์เลียพยักหน้า "แต่พวกนี้ไม่สำคัญหรอก"

"คนที่รับมือยากจริง ๆ คือผู้นำตระกูลทอร์เรส"

“ผู้นำตระกูลทอร์เรสเป็นคนที่ฝึกการต่อสู้ อีกทั้งเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งเข้าสู่อาณาจักรบรรพกาล แม้แต่คุณสเปนซ์ยังต้องคำนับเขา ตอนนี้คุณลีออนกำลังตกอยู่ในอันตราย” ดาห์เลียพูดพลางมองคาลวินและอดที่จะลอบส่ายหน้าไม่ได้

“นักสู้ที่ลีออนเชิญมาเป็นแค่เด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง”

ดาห์เลียคิดในใจ อัลเดร็ดมีฝีมือการต่อสู้ระดับสูงและเข้าสู่อาณาจักรบรรพกาลแล้ว แม้แต่ทิโมธียังต้องเลี่ยงที่จะปะทะกับเขา นับประสาอะไรกับเด็กคนนี้

ดาห์เลียขึ้นลิฟต์วีไอพีพร้อมกับคาลวินไปที่ชั้นบนสุด เธอเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวและพูดว่า "คุณลีออน คุณเยตส์มาแล้ว"

คาลวินกวาดตามองสถานการณ์ในห้องส่วนตัว

ลีออนยืนอยู่โดยมีบอดี้การ์ดสองคนยืนอยู่ข้างหลัง ทั้งหมดถือปืนอยู่ในมือ มีท่าทีเหมือนพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม

บนโซฟาฝั่งตรงข้าม ชายวัยกลางคนในชุดดำนั่งอยู่ด้วยท่าทีลำพอง

คนผู้นี้คืออัลเดร็ด ทอร์เรส ผู้นำตระกูลทอร์เรส

ด้านหลังเขามีกลุ่มคนที่มีดวงตาดุร้ายท่าทีเหนือธรรมดายืนอยู่

ทุกคนเป็นหัวหน้ากองกำลังใต้ดินในเมืองเฮย์ดอน

เมื่อเห็นดาห์เลียเข้ามากับคาลวิน อัลเดรดก็เหลือบมองเขาอย่างดูแคลนและแสดงสีหน้าเหยียดหยาม เขาเย้ยหยัน "หึ! ลีออน นี่คือนักสู้ที่นายเชิญมาเหรอ" ลีออนมองไปที่คาลวิน

แม้ว่าคาลวินจะเป็นปรมาจารย์ที่ทำให้คุณสเปนซ์หวาดกลัวได้ แต่ลีออนยังไม่เคยเห็นกับตาว่าเขามีพลังมากน้อยแค่ไหน

ลีออนเดาว่าคาลวินอาจด้อยกว่าอัลเดร็ด

ก่อนหน้านี้อัลเดร็ดมีชื่อเสียงเทียบเท่ากับทิโมธี แต่ตอนนี้เขาได้ก้าวเข้าสู่อาณาจักรบรรพกาลและฝีมือการต่อสู้ของเขาจัดได้ว่าเป็นยอดฝีมืออันดับสูงสุดในรัฐคีนเลย์

มีโอกาสน้อยมากที่คาลวินจะชนะเขา

“คุณทอร์เรส ครั้งนี้ต้องทำยังไงถึงจะปล่อยฉัน” ลีออนกัดฟันถาม

"ลีออน คุณเป็นคนฉลาด ฉันจะไม่อ้อมค้อม มอบทรัพย์สินทั้งหมดภายใต้ชื่อของคุณออกมา สวามิภักดิ์ต่อตระกูลทอร์เรสของเราและยอมเป็นสุนัข ฉันจะไว้ชีวิตคุณ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นคนของดาห์เลียและลีออนต่างหน้าเปลี่ยนสี

ลีออนยิ่งทวีความขุ่นเคือง