บทที่ 143 เป็นเพราะฉินจุน

พูดจบ หวังจี้ไห่ก็ตัดสายโทรศัพท์ทันที

พอได้ยินเสียงตัดสายจากอีกฝ่าย สีหน้าของซุนเอ๋อเหม่ยก็ตะลึงหน่อย ๆ

ทำไมเป็นแบบนี้？

ที่หวังจี้ไห่จองไว้ คือคลินิกเจียลี่ที่อยู่ด้านข้างมาโดยตลอดเลยเหรอ？

แต่ว่าเมื่อวานนี้ก็เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าพวกเธอได้ส่วนลด！

“คุณผู้หญิงคะ กรุณาชำระเงินด้วยค่ะ ทั้งหมด 110,000 หยวนค่ะ”

สีหน้าของซุนเอ๋อเหม่ยย่ำแย่สุด ๆ ครอบครัวจน ๆ อย่างพวกเธอ อย่าพูดถึงเงินเป็นแสนเลย แต่ไม่กี่พันพวกเธอก็ไม่มีจ่าย

“น้า น้า……” ซุนเอ๋อเหม่ยก้าวถอยหลังสองสามก้าว หันไปมองหน้าเหยาตัน

เหยาตันหน้าซีดทันที

“อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะคะ ฉันไม่จ่ายแทนพวกคุณแน่！”

ตอนนี้เหยาตันโมโหจนถึงขีดสุดแล้ว เธอเดินไปที่เคาท์เตอร์ก่อนจะหยิบบัตรธนาคารออกมา

“ฉันจ่ายในส่วนของฉันค่ะ！”

แต่ละคนตกคนละสามหมื่นกว่า เหยาตันรูดบัตรเพียงแค่ส่วนของเธอ ส่วนของคนอื่นเธอไม่ขอยุ่ง

ภายในใจของซุนเอ๋อเหม่ยก็รู้สึกแย่มาก ๆ เดิมทีเธออยากจะเลี้ยงอาหารอาจารย์ดี ๆ สักมื้อ สุดท้ายกลับทำให้เรื่องมันแย่ซะงั้น แถมยังทำให้คนอื่นต้องอับอาย

“อาจารย์เหยา อาจารย์เหยาอย่าโมโหไปเลยนะคะ เรื่องงานของลู่ลู่……”

เหยาตันส่งเสียงอย่างไม่พอใจ “อย่างพวกคุณ ถ้าไปทำงานจะไม่หาเรื่องเดือดร้อนให้ฉันเหรอ？ฉันไม่สนใจแล้ว ถ้าพวกคุณเก่งนัก ก็ไปหางานเองแล้วกัน ！”

พูดจบเหยาตันก็เดินออกไปอย่างโมโหทันที

สีหน้าของซุนเอ๋อเหม่ยย่ำแย่เกินกว่าจะมีใครเทียบได้ จบแล้ว เรื่องงานของลูกสาวเธอจบแล้ว！

หลิวลู่ก็เริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา น้ำหูน้ำตาไหล

“แม่ แม่พูดมาเลยแม่มาที่นี่ทำไม！ตอนแรกทุกอย่างของหนูมันดีอยู่แล้ว พอแม่มา แฟนก็เลิก หายก็หาย ตอนนี้พวกเรายังไม่มีเงินมาจ่ายเขาอีก นี่มันเพราะอะไรกัน ！”

หลิวลู่นั่งยอง ๆ ร้องไห้อยู่ที่พื้นอย่างเศร้าโศกเสียใจ

ซุนเอ๋อเหม่ยยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลก ๆ ถ้าหากว่าหวังจี้ไห่ไม่ได้จองคลินิกนี้ แล้วทำไมเมื่อวานตอนที่พวกเธอมาถึงได้รับส่วนลดล่ะ ？อีกอย่างลดให้พวกเธอจนเกือบจะให้ฟรีอยู่แล้วเลยด้วยซ้ำ

คนเมื่อวานที่มาด้วยกัน นอกจากพวกเธอแล้ว ก็มีบ้านของหวังตงเสวี่ย

หรือว่า……จะเป็นเพราะแฟนของหวังตกเสวี่ยคนนั้น？！

ซุนเอ๋อเหม่ยรีบเอ่ยถาม “ลูกแม่ แฟนของหวังตงเสวี่ยคนนั้น ทำงานอะไรกันแน่？”

หลิวลู่เช็ดน้ำตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตำหนิ “หนูจะรู้ได้ยังไง หนูก็เจอเขาครั้งแรกเหมือนกัน”

ซุนเอ๋อเหม่ยตบหน้าขาตัวเอง “ถ้าอย่างนั้นก็ถูกแล้ว ที่เมื่อวานพวกเรากินอาหารกับเสริมสวยแล้วได้ส่วนลดก็เพราะว่าเขาแน่ ๆ ！”

หลิวลู่ขมวดคิ้ว “แม่ แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ จะเป็นเขาได้ยังไง？”

ซุนเอ๋อเหม่ยเอ่ย “ยัยลูกโง่ เขาแค่แกล้งทำโง่ทำตัวธรรมดา ถ้าไม่ใช่เขาจะเป็นใครได้ เราลองคิดดูสิเมื่อวานตอนที่เรากินข้าว เห็นได้ชัดว่าหวังจี้ไห่ไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าจะมีการแถมอาหารแถมไวน์”

“ไหนจะคลินิกที่นี่อีก คลินิกที่หวังจี้ไห่จองไว้ไม่ใช่ที่นี่ แถมเมื่อวานเขายังให้เราทำฟรี พอวันนี้พวกเรามากันเองดันไม่ได้แล้ว ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครได้？”

พอฟังที่ซุนเอ๋อเหม่ยพูดแบบนี้ หลิวลู่ก็รู้สึกว่ามันฟังดูสมเหตุสมผล หรือว่าพวกเธอจะดูถูกนายฉินจุนคนนี้เกินไป？

“ลูกแม่ เราลองคิดดูนะ โรงแรมที่เราพักเมื่อคืนคืนนึงตั้งเท่าไหร่？นายฉินจุนอะไรนั่นยังอยู่ไหวเลย！ถ้าอย่างนั้นก็อธิบายได้อย่างเดียวว่าเขาเป็นคุณชายมหาเศรษฐีที่เราเอื้อมไม่ถึง！”

ทันใดนั้นซุนเอ๋อเหม่ยก็เหมือนจะเข้าใจทุกอย่างกระจ่าง เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาก่อนจะโทรศัพท์ไปหาซูฮวน

“ฮัลโหล พี่ฮวนเราก็เป็นพี่เป็นน้องกันถูกไหม ตอนนี้ฉันมาเยี่ยมลูกสาว นึกถึงพี่ตลอดเลยว่าจะซื้อของไปฝาก ฉันดีต่อพี่ใช่ไหมล่ะ ？”