บทที่ 181 ชนะทั้งหมด

เมื่อเกมที่หกจบลง ทุกคนตบต้นขา กระทืบเท้าด้วยความโกรธ แอบเสียดายว่าทำไมพวกเขาไม่ลงตาม

แม้ว่าจะเป็นหมื่นถึงสองหมื่นหยวนก็ยังดี!

ถ้าลงตามรางวัลหกสมบัติ พวกเขาก็จะชนะได้ถึงหนึ่งร้อยเท่า!

หวังหยุนตื่นเต้นทันที “นายได้รับรางวัลเหรอ? พวกเราชนะ!”

จู้หลินหลินจ้องไปที่เธอ “แม่คะ ใจเย็น ๆ พี่เสี่ยวจุนชนะรางวัล และไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ”

หวังหยุนกลอกตา “ฉันรู้ ฉันมีความสุขกับเขาได้ไม่ได้รึไง! ไม่รู้ว่าแกเป็นลูกของฉันจริงรึเปล่า!”

ช่างน่านับถือหวังหยุนจริง ๆ เด็กตัวเหม็นที่ชื่อฉินคนนี้โชคดีจริง ๆ การซื้อของเก่าสามารถซื้อสมบัติได้ และการเดิมพันบนม้าก็สามารถชนะรางวัลใหญ่ได้เช่นกัน ต้องบอกว่า ถึงแม้เขาจะไม่มีทักษะ แต่เขาก็มีโชคดี

การแสดงออกของเผิงเทาค่อนข้างควบคุมไม่ได้ หลังจากหาเหตุผลได้เขาก็วิ่งออกไป เพื่อหลีกเลี่ยงความอับอาย

เผิงเทาจากไปแล้ว และคนอื่น ๆ จะไม่ดูที่นี่เป็นธรรมดา

หลังจากชนะมากกว่าสิบล้าน ทัศนคติของหวังหยุนที่มีต่อฉินจุนดีขึ้นมาก เมื่อเดินทางกลับบ้าน คำพูดของเธอก็ไม่รุนแรงนัก

แต่จู้หลินหลินได้เตือน และบอกว่านี่เป็นเงินของฉินจุนเอง และไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ ดังนั้นอย่าคิดมาก

หวังหยุนไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องยอมแพ้ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงหาโอกาสอีกครั้ง เพื่อขอเงินจากฉินจุน

เพราะเธอเป็นแม่ของจู้หลินหลิน หากฉินจุนต้องการคบหากับจู้หลินหลินต่อไป เธอจะไม่มีวันหนีจากเขา

สิบล้านนี้ จะเป็นของเธอไม่ช้าก็เร็ว

…

ในเวลาเดียวกัน ในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยฮั่นตง หวังตงเสวี่ยมองดูวันที่บนโทรศัพท์ด้วยแก้มสีแดง

พรุ่งนี้วันเกิดเธอ ก่อนหน้านี้วันเกิดของเธอถูกแอบจัดขึ้นในหอพักคนเดียว แต่ปีนี้เธอต้องการใช้วันเกิดกับคนอื่น

ถือโทรศัพท์ ดูบทความที่อยู่ในวีแชท คลิกกล่องโต้ตอบกับฉินจุน เธอลังเลอยู่นาน แต่ไม่เคยส่งข้อความนี้เลย

เธอต้องการเชิญฉินจุนมาฉลองวันเกิดของเธอ แต่หากเธอพูดตรง ๆ จะดูไร้ค่าเกินไปหรือเปล่า? มันดูเป็นเชิงรุกเกินไป?

หวังตงเสวี่ยหน้าแดงเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอยิ้มกริ่มและเขินอาย

ทันใดนั้น เพื่อนร่วมชั้นสองสามคนก็เดินเข้ามา และมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าหวังตงเสวี่ย และพูดอย่างภาคภูมิใจ

“เฮ้ พรุ่งนี้วันเกิดฉัน ฉันชวนเพื่อนร่วมชั้นทุกคนมาทานอาหารเย็น เธอจะมามั้ย?”

คนที่พูดขึ้น ชื่อจ้าวตงเหมย เด็กหญิงที่มีฐานะที่บ้านดีมาก ซึ่งเกิดวันเดียวกับเธอ

หวังตงเสวี่ยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย และต้องการพบฉินจุนในวันเกิดของเธอวันพรุ่งนี้

“ขอโทษที พรุ่งนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนน่ะ …”

หวังตงเสวี่ยไม่ต้องการไป เธอเลยโกหก แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้นัดกับฉินจุนมาคุยกันก่อน

จ้าวตงเหมยขมวดคิ้วทันที “ทำไม?”

“พวกเราทั้งห้องไปกันหมด ปกติเธอก็ไม่รวมกลุ่มอยู่แล้ว เพื่อน ๆ นัดรวมตัวกันไม่กี่ครั้งเธอก็ไม่ไปร่วมด้วยครั้งนี้เธอไม่ต้องออกเงิน เธอยังจะไม่ไป? วางใจได้ เธอไม่ต้องให้ของขวัญฉันหรอก”

หวังตงเสวี่ยยังคงลังเล

“เอางี้ เธอพาเพื่อนเธอไปด้วยกันสิ แบบนี้โอเคมั้ย?”

จ้าวตงเหมยกล่าวเช่นนั้น และหวังตงเสวี่ยก็ลำบากใจเกินกว่าจะปฏิเสธ

“ตกลง”

เมื่อหวังตงเสวี่ยเห็นด้วย จ้าวตงเหมยแสดงรอยยิ้มที่พอใจ

“เอาล่ะ ยังไงก็ตาม ไม่มีใครฉลองวันเกิดเธออยู่ดี ดังนั้นเธอตามฉันมาได้เลย”

ในความเป็นจริง จ้าวตงเหมยรู้ดี และรู้ว่าทั้งสองคนมีวันเกิดในวันเดียวกัน ดังนั้นเธอจึงจงใจชวนหวังตงเสวี่ยให้เธอมาดู

ให้เธอเห็นว่าทั้งชั้นเรียนฉลองวันเกิดของเธออย่างไร และพวกเขาลืมวันเกิดของหวังหวังตงเสวี่ยอย่างไร

หลังจากที่ทุกคนจากไป หวังตงเสวี่ยก็ถอนหายใจ และรู้สึกเสียใจเล็กน้อย แต่เธอก็ตกลงแล้ว และเธอก็ทำได้แค่กัดฟันและลองดู