บทที่ 246 ช่วยคนก่อน

หัวหน้าบรรณาธิการชูมีใบหน้าที่มืดมนอย่างยิ่ง และเมื่อเขามาที่โรงพยาบาลประชาชนเขาก็เรียกหมอหลินเพื่อขอความช่วยเหลือ

ครั้งที่แล้วที่เขาโทษหมอหลินในรายงานข่าวระบุว่าหมอหลินแห่งโรงพยาบาลประชาชนเป็นผู้รับผิดชอบที่เกือบทำให้เกิดอุบัติเหตุทางการแพทย์

พอคิดแล้วก็โมโหจริงๆ!

หัวหน้าบรรณาธิการชูตบตัวเอง

เมื่อมาถึงที่โรงพยาบาลประชาชนและรู้ว่าหมอหลินหยุดงานในวันนี้ บรรณาธิการชูได้ติดต่อใครบางคนอย่างรวดเร็ว

โชคดีที่เขายังมีความสัมพันธ์อยู่บ้างคณบดีติดต่อหมอหลินเป็นการส่วนตัวและขอให้เธอกลับมาผ่าตัด

หมอหลินที่กำลังดูทีวีอยู่ที่บ้านตกใจเมื่อได้รับโทรศัพท์

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีก็วางสาย

ถังหมิ่นถามว่า “เป็นอะไรไป?”

“โรงพยาบาลขอให้ฉันกลับไปผ่าตัดคนไข้ที่อยู่ในข่าวตอนนี้อาการกำเริบ”

ถังหมิ่นก็แปลกใจมากเช่นกัน “โอ้ ลูกพี่ลูกน้องของคุณพูดถูก รีบไปเถอะ!”

หมอหลินมองไปที่ฉินจุนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าเขาจะเข้าใจถูกต้อง ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจเกี่ยวกับโรคนี้จริงๆ?

ฉินจุนสวมเสื้อผ้าของเขาทันทีและไปโรงพยาบาลกับหลินเยวี่ยเหยา แน่นอนว่าเขาต้องไปแม้ว่าหลินเยวี่ยเหยารู้ว่าต้องทำอะไร แต่เธอก็ทำไม่ได้

ทั้งสองรีบไปที่โรงพยาบาล หัวหน้าบรรณาธิการชูได้ต้อนรับเขาที่ประตูแล้วและมีนักข่าวหลายคนที่รีบมาและหันกล้องไปที่หลินเยวี่ยเหยา

หัวหน้าบรรณาธิการชูวิ่งไปตลอดทางและจับมือกับหลินเยวี่ยเหยาแล้วขอโทษ

“หมอหลินผมเป็นบรรณาธิการของไชน่านิวส์ ผมขอโทษเมื่อวานเป็นความผิดของผมจริงๆ โปรดยกโทษให้ผมด้วย!”

หลินเยวี่ยเหยาโบกมือ “ไม่เป็นไร ไปช่วยคนก่อนเถอะ”

“ครับครับครับ!”

หลินเยวี่ยเหยาเดินเข้าไปในโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วสวมเสื้อคลุมสีขาวและเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด

หัวหน้าบรรณาธิการชูได้ติดตามไปใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม

“นี่คือหมอที่แท้จริง ต่อให้ถูกกระทำผิดก็ไม่โกรธเคืองเลย เมื่อรู้ว่าผู้ป่วยอยู่ในอันตรายก็รีบวิ่งไปโดยเร็วที่สุด พรุ่งนี้ต้องรายงานให้ได้!

หลินเยวี่ยเหยาเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินเข้าไปในห้องผ่าตัดฉินจุนก็เดินตามไปด้วย

คราวนี้หัวหน้าบรรณาธิการชูและคนอื่นๆ ถูกหยุดให้อยู่ข้างนอกและพวกเขารออย่างอดทนที่ประตู

เมื่อเธอมาถึงเตียงคนไข้หลินเยวี่ยเหยาขมวดคิ้วเมื่อเห็นช้อนในปากของผู้ป่วย

“นี่จะต้องทำยังไง คงไม่บาดปากคนไข้หรอกนะ?”

ฉินจุนมองแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร เตรียมแหนบ”

ฉินจุนทวนเคล็ดลับเก่า ๆ หลังจากสอดเข็มเงินสองอันที่มุมปาก ผู้ป่วยก็เปิดปากของเขา

ฉินจุนกดจุดฝังเข็มที่คอของผู้ป่วยด้วยมือข้างหนึ่งป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยกลืนแล้วหยิบเศษชิ้นส่วนทั้งหมดออกด้วยแหนบ

มีแผลเป็นที่ปากอยู่บ้างแต่หลอดเลือดแดงไม่ได้ถูกตัดจึงไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

ฉินจุนเจาะเหงือกของผู้ป่วยด้วยเข็มสีเงินและนี่เป็นครั้งแรกที่หลินเยวี่ยเหยาเห็นการฝังเข็ม

“มีจุดฝังเข็มในปากด้วยเหรอ?”

ฉินจุนพยักหน้า “ทุกอย่างอยู่ที่ลิ้นของเขา”

การแพทย์จีนแผนโบราณนั้นกว้างขวางและลึกซึ้ง

หลังจากการผ่าตัดหลายครั้งอาการชักของผู้ป่วยก็บรรเทาลงทันทีและหลินเยวี่ยเหยาก็ประหลาดใจมากกับการฝังเข็มนี้