บทที่ 268 ไม่เปลี่ยน

ทั้งสองมองหน้ากัน ซูเหวินฉีกะพริบตาอย่างเงียบ ๆ ที่ฉินจุน ในขณะที่ทุกคนไม่สนใจ

กล้องไม่ได้ถ่ายไว้ และคนอื่น ๆ มองไปที่กระดานคำถามและไม่สนใจมัน ดังนั้นซูเหวินฉีจึงกล้าที่จะเล่นตลก

แต่หลังจากกะพริบตา เขาก็กลับมาดูเย็นชา และสง่างามในทันที

ฉินจุนก็คิดว่ามันน่าสนใจมาก กลัวว่ามีเพียงฉินจุนเท่านั้น ที่ได้เห็นด้านที่อ่อนโยนและน่ารักของผู้หญิงคนนี้?

ทั้งคู่เขียนเกี่ยวกับเนินเขาชิงเหมย ซึ่งทำให้ผู้ชมรอบ ๆ ร้องออกมาทันที แต่หลายคนรู้ว่ารายการเรียลลิตี้มีสคริปต์จริง ๆ บางที คนที่เดินผ่านไปมานี้อาจจะถูกจัดโดยทีมงาน เลยไม่ได้รู้สึกแปลก ๆ อยู่ดี

เล่นเกมอีกสองสามเกม ซึ่งไม่มีอะไรเลย แต่เมื่อมันเป็นเกมที่แล้ว ทุกคนก็เริ่มประหม่า

เพราะเกมสุดท้ายคือการส่งไพ่ทางปาก

หลายคนดูเกมนี้ออนไลน์ และได้รับความนิยมในงานแต่งงานมาระยะหนึ่งแล้ว

หมายความว่าชายและหญิงดูดไพ่ด้วยปากของพวกเขา แล้วส่งไปที่ปากของบุคคลอื่น โดยไม่ต้องใช้มือตลอดเวลา

หากคุณทำไพ่หายโดยไม่ได้ตั้งใจในช่วงเวลา เป็นไปได้มากที่คุณจะเผลอจูบมัน ซึ่งถือได้ว่าเป็นเกมปาร์ตี้ที่คลุมเครือ

ดาราหนุ่มสาวเหล่านี้เล่นเกมนี้ด้วยกัน ซึ่งน่าเป็นห่วงยิ่งกว่า

“ทุกคน มาจับฉลาก และตัดสินตำแหน่งกันเถอะ!”

ทุกคนไปหาพิธีกรเพื่อจับฉลาก

ผู้หญิงสัญจรได้อันดับ 1 และซูเหวินฉีได้อันดับ 2

เมื่อเปิดหมายเลข 2 ซูเหวินฉีเหลือบมองที่โน้ตในกล่อง กลับมันสักหน่อย แล้วเดินกลับไป

เธอยืนอยู่ต่อหน้าฉินจุน ปิดปากราวกับกำลังเช็ดจมูก เธอกระซิบ

“เอาอันซ้ายสุด”

คนอื่น ๆ ที่เหลือเดินไปหยิบโน้ตนั้น ฉินจุนหยิบโน้ตทางด้านซ้ายสุดตามคำสั่งของซูเหวินฉี และเปิดออกก็พบว่าเป็นหมายเลข 3

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ซูเหวินฉีมีผู้หญิงอยู่ทางซ้าย และฉินจุนอยู่ทางขวา

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนได้เลขแล้ว ซูเหวินฉีก็โล่งใจ ถ้าเธอถูกขอให้เล่นเกมแบบนี้กับคนอื่น ๆ ก็คงจะรับไม่ได้จริง ๆ

หลังจากที่ฉินจุนได้หมายเลข 3 แล้ว ลู่ฟานก็เดินเข้ามาตบไหล่ของฉินจุนเบา ๆ และกระซิบ

“นายหยิบได้หมายเลข 3 ใช่มั้ย เปลี่ยนกับฉันหน่อย”

ฉินจุนขมวดคิ้ว และเสียงของคำสั่งของลู่ฟาน ทำให้เขาไม่มีความสุขเล็กน้อย

“ไม่เปลี่ยน”

ลู่ฟานขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าปฏิเสธคำสั่งของเขา?

“ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะให้อั่งเปานายอย่างพอใจ ออกไปซะ”

ฉินจุนเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “นายไม่เข้าใจที่ฉันพูดเหรอ ไม่เปลี่ยน”

คำพูดของฉินจุนดึงดูดความสนใจของทุกคน ทุกคนมองไปที่ลู่ฟาน ใบหน้าทรุดลง แต่เขาพูดอย่างอดทน

“ฟังนะ นายเป็นแค่คนสัญจรไปมา เหวินฉีกับฉันเป็นที่นิยมอยู่ ทุกคนกำลังคุยกันเรื่องของเรา ฉันอยู่ถัดจากเหวินฉี และผลต่อการแสดงก็ดี นายคิดว่าไง?”

หลังจากพูดจบ ลู่ฟานตบไหล่ของฉินจุนด้วยห้านิ้ว และบีบอย่างแรง

ฉินจุนขมวดคิ้ว และดึงมือของลู่ฟานออก ในเวลาเดียวกัน สองนิ้วก็บีบกระดูกข้อมือของเขา

ความเจ็บปวดรุนแรงเข้ามาแทนที่ทันที ใบหน้าของลู่ฟานซีดทันที เหงื่อเย็นที่หน้าผากของเขาเป็นเหมือนฝน และร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ สั่นเทา