บทที่ 350 ไม่ใช่การป่วยทางจิต

หลายปีก่อนเคยมีรายงานข่าวว่าชายหนุ่มอายุไม่ถึง 20 ปี มีอาการคลุ้มคลั่งที่บ้าน ไล่เอามีดแทงคน พลั้งมือแทงแม่ตัวเองจนตาย และแทงตาพ่อจนทำให้พ่อตาบอดข้างหนึ่ง

ในตอนนั้นเรื่องนี้ได้รับความสนใจเป็นวงกว้าง ต่อมาชายหนุ่มถูกส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลจิตเวชและไม่นานมานี้เพิ่งอาการดีขึ้น

ทุกคนตกใจทันที

เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงให้ผู้ป่วยทางจิตมาที่นี่?

ถ้าเกิดเขามาไล่แทงคนที่นี่จะทำยังไง?

ผู้ชมข้างล่างเวทีเริ่มตื่นตระหนกแล้ว และทำให้เกิดความโกลาหลเล็กน้อย

พ่อของซูเหรินหลงรีบพูดขึ้น “ทุกคนอย่าตกใจครับ ลูกชายผมไม่ได้ป่วยทางจิต เขาเข้ารับการตรวจในโรงพยาบาลจิตเวชมาหนึ่งปีแล้ว แต่ไม่ว่าจะตรวจยังไงก็ไม่พบปัญหา”

ทุกคนขมวดคิ้ว “ถ้าไม่มีปัญหาทำไมแทงแม่จนตาย นี่ไม่ใช่ฆาตกรเหรอ?”

“ใช่ ฆาตกร!”

ผู้ชมที่อยู่ข้างล่างตื่นตระหนกขึ้นมาทันที ไม่ได้ป่วยทางจิตแต่แทงคนในครอบครัวจนตายได้ ใครจะเชื่อว่าเป็นอุบัติเหตุ?

ทันทีที่ผู้ป่วยคนนี้ออกมา ก็เริ่มควบคุมสถานการณ์ไม่ได้แล้ว โปรดิวเซอร์หลายคนกังวล พวกเขารีบเรียกตำรวจติดอาวุธและหน่วยรักษาความปลอดภัยเพื่อเข้าควบคุมสถานการณ์ ห้ามให้มีความรุนแรงเกิดขึ้นเด็ดขาด

“ผู้กำกับเอายังไงดีครับ เราควรหยุดไหม?”

“อย่าเพิ่งกังวล” ผู้กำกับเกานิ่งมาก “รอให้ศาสตราจารย์ฉินจัดการ”

ใบหน้าของพ่อซูเหรินหลงเต็มไปด้วยน้ำตา “ไม่ใช่แบบนี้ๆ ลูกชายของฉันป่วย เขาป่วยจริงๆ!”

ฉินจุนลุกขึ้นยืนทันที และเดินไปหาเขา สีหน้าของข่งฝานหลินที่อยู่ด้านหลังก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“คุณฉินระวังนะครับ!”

ฉินจุนพยักหน้า แต่ไม่ได้สนใจ

อย่าว่าแต่ผู้ป่วยเลย แม้แต่ทหารหน่วยรบพิเศษก็ไม่สามารถทำร้ายฉินจุนได้

“ตรวจชีพจรก่อน”

อารมณ์ของซูเหรินหลงนี้ค่อนข้างคงที่ มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน ไม่เหมือนคนที่มีอาการป่วยทางจิตจริงๆ

“ถอดกุญแจมือออกเถอะ”

ซูเหรินหลงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “คุณครับ ผมกลัวว่าถ้าผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้ผมจะทำร้ายคุณนะครับ”

ฉินจุนพูด “ไม่ต้องกังวลหรอก คุณไม่สามารถทำร้ายผมได้”

ซูเหรินหลงลังเลอยู่นาน จากนั้นก็พยักหน้า และขอให้พ่อของเขานำกุญแจออกมาไขกุญแจมือให้เขา

ฉินจุนตรวจชีพจรของเขา จากนั้นไม่กี่นาทีต่อมาคิ้วของเขาก็ขมวดแน่นขึ้น

โรคนี้หายากมาก

“ปวดหูหรือเปล่า?”

ซูเหรินหลงพยักหน้า “ปวดครับ ปวดจนผมนอนไม่หลับเลย”

ฉินจุนบีบที่หลังใบหูของเขา ซูเหรินหลงก็รู้สึกปวดจนต้องเม้มปากทันที หลังหูของเขาบวม และเห็นว่าเหงือกของเขาก็แดงด้วย

“นอกจากหู ใต้วงแขน เอว หัวเข่า ฝ่าเท้า และต้นขาด้านนอก ปวดหรือเปล่า?”

ซูเหรินหลงประหลาดใจเล็กน้อย

“ใช่ครับหมอ ที่คุณพูดมาผมปวดหมดเลย”

ผู้ชมต่างก็มองหน้ากัน นี่คือความเจ็บปวดทั่วร่างกายนี่ ชายหนุ่มอายุยังน้อยแต่กลับต้องมาพบเจอความเจ็บปวดอย่างนี้

ฉินจุนพูด “อาการของคุณไม่ใช่อาการป่วยทางจิตจริงๆ”

“คุณเป็นโรคถุงน้ำดี”