บทที่ 366 รถของแฟนฉัน

เถียนลู่ถอดแว่นกันแดดออก และมองที่ฉินจุน พูดด้วยรอยยิ้มว่า

“โอ้ คุณชายฉินกลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้าง แล้วคุณมีแฟนหรือยัง?”

เถียนลู่อยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปีแล้ว เจอเรื่องอึดอัดและน่าอายมาก็มาก สำหรับเธอจึงไม่มีอะไรที่ดูน่าอึดอัดรู้ดูน่าอายที่จะพูด เธอจึงทักทายเขาตรงๆ

ฉินจุนผงะไปครู่หนึ่งและส่ายหัว

“ยังไม่มี”

เถียนลู่ยิ้มอย่างเล็กน้อย “เมื่อก่อนถูกรายล้อมไปด้วยพวกผู้หญิง แต่ตอนนี้กลับไม่มีผู้หญิงสักคนเลย เป็นไงล่ะ ไม่รู้สึกผิดหวังบ้างเลยเหรอ?”

เมื่อเห็นชินจุนมีสีน่าที่ดูเกียจ เถียนลู่ก็มีความสุขมาก แม้ว่าเธอจะไม่พูดตรงๆและพูดประชดประชันมากนัก แต่คำพูดของเธอก็ไม่ได้มีความเกรงใจแม้แต่น้อย

แม้ว่าทั้งสองจะไม่เคยออกเดทกัน แต่ในสายตาของเถียนลู่ก็ยังถือว่า ฉินจุนเป็นอดีตแฟนหนุ่มของเธอมาโดยตลอด

ยวี่เฉียงถามว่า “ฮ่าฮ่า, คุณชายฉินคนนี้คงปรับตัวให้เข้ากับชีวิตของคนธรรมดาได้แล้ว แล้วเทพธิดาเถียนล่ะ ตอนนี้คุณมีแฟนแล้วหรือยัง?”

เถียนลู่ยิ้ม “จะว่ามีก็มี รถคันนี้เป็นของแฟนฉัน”

รถบูกัตติคอนเซปต์ที่เถียนลู่พิงอยู่นั้น มีผู้คนมากมายพูดถึงกันเป็นเวลานานและว และในที่สุดก็ได้รู้ว่าที่แท้ก็เป็นรถของแฟนหนุ่มเถียนลู่ นี่มันน่าทึ่งจริงๆ แฟนหนุ่มของเธอคงเป็นหนุ่มระดับเศรษฐีแน่ๆ!

“เทพธิดาเทียนนี่ยังสุดยอดเหมือนเดิม เมื่อไหร่ฉันจะหาแฟนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้นะ?”

“ช่างเทียบไม่ได้กับเทพธิดาเถียน ร้องเพลงก็เก่งและเต้นก็ดีน่าก็ก็สวย มันเป็นเรื่องปกติที่จะหาแฟนที่ดีๆได้อย่างง่ายดาย”

“เห้อ แฟนฉันนะไม่ต้องพูดถึงรถสปอร์ตเลย แค่สกู๊ตเตอร์นี่ก็ดีแค่ไหนแล้ว”

ยวี่เฉียงยังยิ้ม “รถคันนี้ราคาหลายสิบล้าน ดูเหมือนว่าแฟนของเทพธิดาเถียนจะเป็นคนที่รวยน่าดูเลยนะ”

หากคู่ต่อสู้แข็งแกร่งกว่าเขาเพียงเล็กน้อย ยวี่เฉียงก็จะไม่ยอมแพ้และต้องเปรียบเทียบกันให้รู้เรื่องกันไป อย่างไรก็ตามเขาเองก็ขับรถหรูหราอยู่เช่นเดียวกัน

แต่นี่ คู่ต่อสู้แข็งแกร่งกว่าเขาหลายสิบเท่า และเขาก็ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย ยวี่เฉียงจึงไม่คิดที่จะไปเปรียบเทียบกับเขาเลย ดังนั้นเขาจึงยอมรับมันไป

เถียนลู่ยิ้มจาง ๆ “ฉันไม่รู้ว่ามันเท่าไหร่ ยังไงก็ตาม มันก็แค่รถ ดีแค่ไหนมันก็คือรถสปอร์ตนั่นแหละ”

สิ่งที่เถียนลู่พูดนั้นค่อนข้างที่จะดูเสแสร้ง พูดทำให้ตัวเธอดูยอดเยี่ยม มันดูง่ายมาก สิ่งที่เธอต้องการแสดงให้เห็นคือ รถราคานับสิบล้านนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาเธอเลยแม้แต่น้อย

“ไปไหนกันต่อดี?”

“หา KTV ให้เราทุกคนไปร้องเพลงด้วยกัน”

เถียนลู่ตอบ “โอเคร ไหนๆก็คนก็มากขนาดนี้แล้ว งั้นเดี๋ยวฉันจะไปกับคุณ ส่วนรถคันนี้ก็ทิ้งมันไว้ที่นี่แหละ”

“เถียนลู่ ขอถ่ายรูปหน่อยเถอะ ฉันยังไม่เคยเห็นรถที่ดูดีขนาดนี้มาก่อนเลย”

“ใช่ๆๆ ฉันก็อยากถ่ายเหมือนกัน แล้วโพสต์อวดเพื่อนๆบ้าง!”

“เฮ้ ฉันก็อยากถ่ายเหมือนกัน!”

เมื่อมีคนมาขอแบบนี้ ทุกคนก็ไม่อายที่จะเรียกร้องแบบเดียวกัน รถหรูๆดูดีแบบนี้หาดูได้ยากมาก และคิดว่าคงไม่มีโอกาสที่จะได้เห็นมันอีกแล้ว

เถียนลู่พูดอย่างคนใจกว้าง “เอาล่ะ พวกคุณอยากถ่ายก็ถ่ายเถอะ”

เพื่อนร่วมชั้นหญิงลุกขึ้นและเริ่มเข้าแถวเพื่อถ่ายรูป ทีละคนๆ พวกเขาตื่นเต้นมากและหลังจากที่ถ่ายรูปเสร็จพวกเขาก็แห่ขอบคุณเถียนลู่กันเป็นขบวน

ฉินจุนขมวดคิ้วและมองดูอยู่เป็นเวลานานและในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“เอาล่ะๆ พวกคุณถ่ายรูปกันเสร็จแล้วใช่ไหม”

เถียนลู่ยิ้มเยาะเย้ย “ทำไมเหรอ หรือคุณก็อยากถ่ายด้วย? ตอนนี้พวกผู้ชายก็ชอบอวดเหมือนกันเหรอนี่?”

เถียนลู่นั้นดูท่าทีแปลก และดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความรู้สึกล้อเลียน เธอคิดว่าคุณชายฉินช่างดูตกต่ำเหลือเกิน

ฉินจุนพูดอะไรไม่ออก เขาหยิบกุญแจออกจากกระเป๋าแล้วกดปุ่ม

ติ๊ดๆ และไฟรถก็กระพริบขึ้น

เมื่อฉินจุนหยิบกุญแจรถออกมา ทุกคนก็ตกตะลึงกันใหญ่

ปฏิกิริยาแรกโดยสัญชาตญาณคือฉินจุนเป็นคนขับรถ

คนเฝ้าประตู?

แต่เมื่อมองย้อนกลับไป ดูเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉินจุนไม่ใช่คนเฝ้าประตู และอีกอย่างเขาไม่ได้ติดต่อเถียนลู่มานานหลายปีแล้ว เขาจะขับรถให้คนอื่นได้อย่างไร?