บทที่ 378 อย่ามาพูดไร้สาระให้มันมาก

เมื่อเห็นว่าหลินเยวี่ยเหยาเริ่มดูสมุดจดทางการแพทย์นั่นอีกครั้ง ทันใดนั้นโจเอลก็ตะโกนขึ้นมา

“เธอพึ่งพาของแบบนี้เพื่อรักษาคนไข้อย่างงั้นเหรอ? นี่มันไม่บ้าไปหน่อยเหรอ!”

โจเอลคว้าสมุดจดทางการแพทย์นั่นมา จากนั้นเค้าก็พูดกับชายหัวล้านด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

“คุณดูนี่สิ เค้าใช้สมุดจดนี่ในการรักษาโรคของคุณเหลยหง นี่มันอันตรายถึงตายได้เลยนะ!”

“สมุดจดนี่มันไม่มีแม้แต่ผู้เขียน หรือแหล่งที่มา มันไม่มีความน่าเชื่อถือเลย มันไม่มีอะไรเลย เธอกล้าที่จะรักษาคนไข้ตามสมุดจดเล่มนี้อย่างงั้นเหรอ?”

“คุณครับ ทั้งหมดนี่มันเป็นความรับผิดชอบของเธอคนเดียว!”

ชายหัวล้านก็หยิบสมุดจดทางการแพทย์เล่มนั้นมา เมื่อเห็นว่ามันเป็นแค่สมุดจดที่ไม่มีใบรับรองที่น่าเชื่อถือได้ ทันใดนั้นใบหน้าของเค้าก็มืดมนลง

“แกคิดว่าพี่หงเป็นใครกัน เปลี่ยนหมอเดี๋ยวนี้!”

ทันทีที่ชายหัวล้านพูดจบ ฉินจุนก็เดินเข้ามาที่ประตูในทันที

“มาให้ฉันดูมา”

เมื่อเห็นฉินจุนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าธรรมดาเดินเข้ามา ชายหัวล้านก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

“แกเป็นใครกัน?”

ฉินจุนไม่สนใจเค้าแล้วเดินตรงเข้าไปหาผู้ป่วยในทันที เมื่อเค้ามองเห็นเหลยหงที่นอนหลับตา กัดฟันแน่นและหน้าซีด เค้าก็ขมวดคิ้วขึ้นมาแล้วเริ่มตรวจชีพจรในทันที

เมื่อเธอเห็นฉินจุนที่เดินเข้ามา หลินเยวี่ยเหยาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แม้ว่าในสายตาของเธอ ฉินจุนจะเก่งมาก แต่เค้าก็เป็นแค่แพทย์แผนจีนก็เท่านั้น แน่นอนว่าในด้านการแพทย์แผนจีนเค้าเก่งมากและหนังสือเล่มนี้มันก็ถูกเขียนขึ้นมาด้วยลายมือของเค้าเอง ไม่แน่เค้าอาจจะมีวิธีการในการแก้ไขปัญหานี้

เมื่อเห็นว่าฉินจุนเริ่มที่จะตรวจอาการคนไข้โดยไม่พูดอะไร ชายหัวล้านก็โกรธขึ้นมาเล็กน้อย เค้าหยิบปืนพกขึ้นมาแล้วเล็งไปที่หน้าผากของฉินจุน

“ไม่ได้ยินที่ฉันถามเหรอ?”

ฉินจุนก็ขมวดคิ้วขึ้นมา เค้าเองก็ใจร้อนเล็กน้อย เค้ายกมือขึ้นเพื่อคว้าปืนพกและบีบมันอย่างดุเดือด

แคร็ก!

ลำกล้องของปืนที่ทำด้วยโลหะก็เสียรูปไปเพราะการบีบของฉินจุน ปืนพกที่เย็นเฉียบก็เริ่มร้อนจัดขึ้นมาในทันที ชายหัวล้านก็โยนมันออกไปในทันที ปืนนั่นมันก็ตกลงไปที่พื้นโดยตรง

ฉินจุนก็พูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “ถ้าต้องการให้ช่วยเหลือคน อย่างงั้นก็อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระให้มันมาก”

ชายหัวล้านก็ถีบถอยหลังไปสองสามก้าว สีหน้าของเค้ามันดูไม่ได้เลย เค้าเองก็คิดไม่ถึงเลยว่าชายคนที่อยู่ตรงหน้านี่ มันจะแข็งแกร่งขนาดนี้!

มันสามารถทุบปืนได้ด้วยมือเปล่า?!

“หึ ถ้าพี่หงรักษาไม่ได้ ก็ไม่มีใครสามารถออกจากโรงพยาบาลนี้ได้ทั้งนั้น!”

ชายหัวล้านก็ยืนเฝ้าที่ประตูแล้วหยิบปืนขึ้นมาอีกครั้ง หากว่าพี่หงเป็นอะไรไป เค้าเองก็จะไม่รีรอที่จะจัดการคนพวกนี้ ต่อให้ฉินจุนจะเก่งกาจมาแค่ไหนก็ตาม เค้าก็จะไม่เกรงกลัวอะไรทั้งนั้นเลย

“ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ?”

ฉินจุนตรวจดูอาการและพบว่าอาการป่วยของเหลยหงนั้นมันค่อนข้างง่ายที่จะรักษา

มันคือการไหลย้อนกลับของอาการท้องอืดท้องเฟ้อ

คนแบบนี้มักรู้สึกหิวอยู่ตลอดเวลาและเมื่อรู้สึกหิวแล้วไม่มีอาหารเข้าปาก พวกเค้าก็จะเป็นลมไป แท้จริงแล้ว สิ่งแบบนี้การรักษาแผนปัจจุบันก็เรียกโรคนี้ว่าเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ

หลินเยวี่ยเหยาก็พยักหน้าขึ้นมา “มันเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ แต่คนไข้แพ้ยาปฏิชีวนะ ก็เลยใช้ยาพวก cephalosporin กับ penicillin ไม่ได้ ดังนั้นก็เลยต้องใช้ยาแผนโบราณ”

ฉินจุนก็พยักหน้าขึ้นมา อาการแพ้ยาปฏิชีวนะมันเป็นเรื่องยากที่จะจัดการ แม้แต่ในการแพทย์แผนจีน มีส่วนผสมของยาจำนวนมากที่เป็นยาปฏิชีวนะและไม่สามารถใช้ได้

อย่างไรก็ตาม หากสั่งจ่ายยาตามใบสั่งยาที่เขียนโดยฉินจุนมันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้ว

ฉินจุนมองย้อนกลับไปที่โจเอลแล้วถามว่า

“ก่อนหน้านี้นายสั่งจ่ายยาอะไรให้เธอ?”

สีหน้าของโจเอลก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “ฉันไม่ได้จ่ายยาอะไรให้เธอเลย ในตอนที่คนไข้โคม่า เธอก็ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลของคุณในทันที อย่ามากล่าวหากันแบบนี้นะ!”

ฉินจุนก็ขมวดคิ้วขึ้นมา “นายควรคิดให้ดีก่อนพูดนะ อย่ามาพูดจาแบบนี้กับฉัน”

ฉินจุนดูเย็นชา เค้าไม่ได้พูดดีมากนักกับหมอแบบนี้