บทที่ 421 ขโมยรถมา?

เฉินหลิงขมวดคิ้ว “แม้ว่าฉันจะพูดอย่างนั้น แต่ว่าตั๋วก็แพงเกินไป และเราไม่สามารถจ่ายได้จริง ๆ ”

หลังจากที่เฉินหลิงพูดจบ เฉินเหยียนซือก็มองไปที่หวังต้าตง และกล่าวว่า

“ในบ้านต้าตงไม่ใช่มีผู้มีอำนาจอยู่เหรอ สามารถช่วยให้ตั๋วมันถูกลงหน่อยได้มั้ย? ถ้าทำไม่ได้ล่ะก็ งั้นทำแค่หนึ่งใบก็ได้”

ทางที่ดีทำได้สามใบ ถ้าทำไม่ได้ มีหนึ่งใบให้เฉินเหยียนซือไปก็ได้

หวังต้าตงขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าตั๋วนี้จะไม่ง่ายนัก แต่เขาคืออาคนใหม่ และคำขอของชายชราต้องได้รับการตอบสนองให้มากที่สุด

“พ่อครับ ผมจะโทรไปถามหน่อย”

พูดเสร็จ หวังต้าตงก็โทรไปปรึกษา

ขณะที่พวกเขาดูการสนทนาของพวกเขาค่อนข้างมีชีวิตชีวา ฉินจุนเอ่ยถาม

“คุณต้องการตั๋วสำหรับงานประชุมสมาคมอุตสาหกรรมนี้เหรอ?”

เฉินเหยียนซือขมวดคิ้ว “นายเป็นแค่หมอคนหนึ่งจะมาพูดแทรกแซงอะไร หรือว่า นายสามารถทำตั๋วได้?”

เฉินหยวนพยักหน้าให้ฉินจุน “ธุรกิจถ่านหินไม่ค่อยดีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่น่าเสียดายที่เครือข่ายของฉันไม่กว้างพอ ที่จะช่วยได้”

ฉินจุนเอ่ย “ไม่ใช่เรื่องลำบาก ผมช่วยพวกคุณหลายใบหน่อยก็แล้วกัน”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็ออกไปรับสาย

หลังจากที่ฉินจุนจากไป

เฉินเหยียนซือขมวดคิ้ว และพูดกับเฉินหยวน

“เด็กคนนี้ไม่มีความสามารถ พูดจาโอ้อวดใหญ่โต เฉินหยวน ทำไมเธอถึงชอบคนแบบนี้?”

เฉินหยวนกล่าวว่า “พ่อคะ ฉินจุนเป็นคนดี และเขาไม่เคยพูดโอ้อวดเลย”

“หึ ไม่คุยโวเหรอ? ตั๋วใบละล้าน เขาจะทำได้กี่ใบ? เธอคิดว่านี่ไม่ได้คุยโวเหรอ? ถ้าเขามีความสามารถจริง ๆ งั้นจะมาขับรถธรรมดา ๆ ทำไม?”

เฉินหยวนพูดไม่ออกเล็กน้อย พ่อนี้ตัดสินผู้คนจากรูปลักษณ์ภายนอก เขาเป็นคนเก่งในการตัดสินผู้คนด้วยรูปลักษณ์ เขามักจะรู้สึกว่าเขาไม่สามารถมองรถคนอื่นได้ดี ความแตกต่างระหว่างสิ่งนี้กับการเห็นคนที่ด้อยกว่า

ขณะที่ฉินจุนออกไปโทรศัพท์ ทันใดนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาข้างนอก และถาม

“รถคันนี้ … เป็นของคุณรึเปล่าคะ?”

เฉินหยวนดูงุนงง “เกิดอะไรขึ้นคะ?”

ผู้หญิงคนนั้นขมวดคิ้ว “ญาติของฉันเพิ่งไปรับรถใหม่วันนี้ ดูเหมือนรถหน้าบ้านคุณ แม้แต่ป้ายทะเบียนก็เหมือนกัน”

ใบหน้าของเฉินเหยียนซือเปลี่ยนไปเล็กน้อย “จริงเหรอ ขอดูหน่อยสิ!”

ผู้หญิงคนนั้นพบภาพถ่ายจากโทรศัพท์มือถือของเธอ และให้เฉินเหยียนซือเหลือบมอง

ด้านบนเป็นรูปถ่ายของชายหนุ่มที่มีรถยนต์ และมีรถยี่ห้อ Phaeton สีดำ ที่มีป้ายทะเบียนเหมือนกันทุกประการ

ใบหน้าของเฉินเหยียนซือเริ่มมืดมนในทันใด

“เด็กคนนี้ขโมยรถมาเหรอ เฉินหยวน!”

เฉินเหยียนซือโกรธจัด แม้ว่าครอบครัวเฉินจะไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวย แต่พวกเขาไม่สามารถมีลูกเขยที่ชอบขโมยของได้ การขโมยรถถือเป็นความผิดทางอาญา หากญาติพี่น้องรู้เรื่องนี้ นี่ไม่น่าอายเหรอ?

เฉินหยวนขมวดคิ้ว “เป็นไปไม่ได้ เขาไม่ได้ขโมยรถมาแน่ คุณต้องเข้าใจผิด”

แม้ว่าเฉินหยวนจะไม่ค่อยรู้เรื่องฉินจุนมากนัก แต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาในการได้รถ แม้ว่าคุณไม่ซื้อรถก็เช่ารถที่สำนักงานใหญ่ใช่มั้ย การเช่า Passat แค่ไม่กี่ร้อยหยวน ต้องไปขโมยรถด้วยเหรอ?

ผู้หญิงคนนั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่กล้าพูดเรื่องไร้สาระ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วโทรหาฝูเหวินป๋อ

“เฮ้ หลานชาย นี่ป้าสามนะ ฉันเห็นรถใหม่ของนายที่นี่ในชุมชนของเรา เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?”

“เอ่อ ให้เพื่อนยืมมาเหรอ งั้นโอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

หลังจากวางสาย ผู้หญิงคนนั้นก็ขอโทษ

“ขอโทษทีค่ะ ฉันเข้าใจผิด หลานชายของฉันให้เพื่อนยืมรถคันนี้ ดูเหมือนว่าน่าจะให้ยืมมาบ้านของคุณ ดังนั้นฉันจะออกไปก่อนนะคะ”

เดิมที ใบหน้าของเฉินเหยียนซือนั้นน่าเกลียด แต่เมื่อเธอพูดจบ ใบหน้าของเขาก็ดูน่าเกลียดยิ่งขึ้นไปอีก