บทที่ 432 กราดปลอม

พนักงานหญิงขมวดคิ้ว หยิบบัตรของฉินจุนขึ้นมาดู และพบว่าบัตรนั้นไม่มีแถบแม่เหล็กด้วยซ้ำ

บัตรธนาคารทั่วไปต้องมีแถบแม่เหล็ก ไม่เพียงแต่บัตรนี้ไม่มีแถบแม่เหล็ก แต่เธอไม่เคยเห็นการพิมพ์บนบัตรมาก่อน

มีแค่ประทับตัวอักษรว่าโหว?

“นายกำลังล้อเล่นใช่มั้ย การ์ดใบนี้เป็นของปลอมรึเปล่า?”

ฉินจุนขมวดคิ้ว “คุณแน่ใจเหรอ เช็คให้ละเอียดอีกทีสิ”

พนักงานหญิงเยาะเย้ย “เช็คอะไรอีก ฉันเป็นมืออาชีพหรือนายเป็นมืออาชีพ? การ์ดใบนี้ไม่มีแถบแม่เหล็ก และไม่มีโลโก้ธนาคารของเรา บางทีอาจเป็นบัตรที่เด็กไว้กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ได้ ตลกจริง ๆ กล้าเอามาถอนเงินที่ฝ่าย VIP ของฉัน พอแล้วรีบออกไปเถอะ”

ฉินจุนพูดไม่ออก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นนายธนาคารคุณภาพต่ำเช่นนี้

“ในเมื่อเธอไม่รู้จัก งั้นเรียกคนที่มีระดับสูงกว่าเธอมาหน่อย”

พนักงานหญิงหัวเราะเยาะ “คนที่ระดับสูงกว่าฉัน นายต้องการอะไร ดูการ์ดของเล่นของนายสิ ฉันจะบอกให้นะว่าอย่ามาก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่ ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียน รปภ.

เสียงของพนักงานดังขึ้นเรื่อย ๆ ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

ชายในชุดสูทเดินเข้ามาถาม

“ตงตง มีอะไรรึเปล่า?”

ตงตงกล่าวว่า “ผู้จัดการเทียนคะ คนนี้มากับการ์ดปลอมและต้องถอนเงิน!”

ผู้จัดการเทียนขมวดคิ้ว “การ์ดปลอม ให้ฉันดูหน่อย”

เมื่อหยิบการ์ดที่ปรับแต่งพิเศษนี้ขึ้นมา ใบหน้าของผู้จัดการเทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันใด

ตงตงไม่รู้จักเขา แน่นอนว่าเขารู้จักเขาในฐานะผู้จัดการ

นี่ไม่ใช่การ์ดปลอม!

นี่คือบัตรพิเศษของธนาคารที่ปรับแต่งเป็นพิเศษสำหรับบุคคลคนเดียว คือประธานโหวเซ่าหลง

ธนาคารหลายแห่งมีธุรกิจประเภทนี้ เนื่องจากลูกค้าอย่างประธานโหว ที่มีค่อนข้างมีอำนาจ และเงินฝากธนาคารเป็นจำนวนมาก ดังนั้นจึงต้องมีการดูแลเป็นพิเศษสำหรับคนอย่างประธานโหว

ในเมืองหลวงทั้งจังหวัดมีจำนวนไม่เกินสิบแห่ง ที่สามารถรับการรักษาดังกล่าวได้

ผู้จัดการเทียนรับการ์ดมา ใบหน้าของเขาทรุดลง มองไปที่ฉินจุน และถาม

“การ์ดใบนี้มาจากไหน?”

ฉินจุนขมวดคิ้ว “คนอื่นให้มาน่ะ”

ผู้จัดการเทียนเยาะเย้ย “ล้อเล่นรึเปล่า คนอื่นให้มา? ทำไมถึงไม่มีคนใหญ่คนโตให้ฉันแบบนี้บ้าง ไปขโมยมันมาจากไหน!”

หลังจากที่ผู้จัดการเทียนพูดจบ สายตาของลูกค้าคนอื่น ๆ ในธนาคารก็เพ่งความสนใจไปในทันที

ขโมยบัตรธนาคาร?

นี่บ้าเหรอ?

เดี๋ยวนี้คนโง่แบบนี้มีได้ยังไง?

ยิ่งกว่านั้น เขาขโมยบัตรธนาคารและถึงกลับมาถอนเงินอย่างโจ่งแจ้ง โจรคนนี้โง่เกินไปหรือเปล่า?

ตอนนี้บัตรธนาคารเป็นสิ่งที่ปลอดภัยมาก แม้ว่าคุณจะได้บัตรและได้รับรหัสผ่านแล้วก็ตาม คุณก็ถอนเงินออกจากตู้ ATM ได้ไม่เกินหนึ่งหรือสองพันหยวน ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะถอนเงินที่เคาน์เตอร์

ฉินจุนขมวดคิ้ว และพูดอย่างเย็นชา

“นายควรจะยืนยันอีกครั้ง อย่าพูดเหลวไหล”

ผู้จัดการเทียนเยาะเย้ย “ฉันพูดไร้สาระเหรอ? บอกฉันทีว่าฉันไม่จำเป็นต้องรูดการ์ดใบนี้ ฉันรู้ว่ามันเป็นของใคร เจ้าของบัตรคือคุณโหวเซ่าหลง ประธานโหว นายอย่าบอกนะว่า ประธานโหวมอบบัตรนี้ให้นายเอง?”

ฉินจุนกล่าว “นายพูดถูก โหวเซ่าหลงมอบให้ฉันด้วยตัวเอง”

“ฮะ ๆ …”

ผู้จัดการเทียนหัวเราะ และคนอื่น ๆ ก็แสดงท่าทีควบคุมไม่ได้ โจรโง่คนนี้โง่เกินไป ไม่ดีสำหรับคนที่จะขโมยของบางอย่าง และจริง ๆ แล้วเขาขโมยมันไปถึงที่ของประธานโหว

บัตรของประธานโหวเป็นบัตรระดับสูงสุดในธนาคาร ไม่จำเป็นต้องนัดหมาย และสามารถถอนยอดคงเหลือทั้งหมดได้ในวันเดียวกัน

ประธานโหวจะมอบบัตรประเภทนี้ให้ผู้อื่นได้เหรอ?

เนื่องจากบัตรใบนี้แพงเกินไป ผู้จัดการเทียนจึงสรุปว่าเป็นไปไม่ได้ที่ประธานโหวจะมอบให้ผู้อื่น ดังนั้นเขาจึงบอกว่าฉินจุนขโมยไป

ฉินจุนพูดไม่ออก “ช่างมันไปเถอะ ฉันไม่ต้องการใช้บัตรใบนี้แล้ว ส่งให้ฉันคืน”