บทที่ 492 ซูเหวินฉีทำศัลยกรรม

พูดได้คำเดียวว่า มันดังเหมือนฟ้าร้องบนพื้น และมีร่องรอยของความเศร้าอยู่บนใบหน้าของทุกคน

พ่อแม่ของเหมียวเหมี่ยวคุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้และคร่ำครวญ

เด็กอายุเพียงห้าขวบ อายุยังน้อย ก็สูญเสียไปแบบนี้แล้ว พวกเขาจะทำอะไรได้ในอนาคต!

ซูเหวินฉีมีอาการแสบจมูก น้ำตาไหลพราก

“ฉันไม่เชื่อ ไม่เชื่อ ให้ฉันเข้าไปข้างในดูสิ! เหมียวเหมี่ยวน่ารักขนาดนั้น เธอจะตายได้ยังไง!”

เมื่อเห็นซูเหวินฉีตื่นตระหนกมาก หมอก็ขมวดคิ้ว และถอนหายใจ

“ครอบครัวหยุดโวยวายเถอะ ผู้ป่วยเสียชีวิตแล้วก็คือเสียชีวิตแล้ว พวกคุณเข้าไปก็ทำได้เพียงแค่มองดูศพของเธอเท่านั้น”

ฉินจุนขมวดคิ้ว “ให้ฉันเข้าไป ฉันช่วยเธอได้!”

หมอที่ใส่แว่นดูเย็นชา “คุณเป็นใคร สกอร์เรื่องวุ่นวายอะไร ที่นี่คือโรงพยาบาลลี่หมิน ไม่ใช่สถานที่ที่นายจะมาวุ่นวายได้!”

เมื่อเห็นว่าฉินจุนอยากบุกเข้าไป หมอก็ไม่มีความสุขเล็กน้อย

ฉินจุนมองเขาอย่างเย็นชา ผลักเขา แล้วพูดว่า

“ฉันคือปรมาจารย์ฉิน”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็พาหูหลงเยว่เข้าไปที่ห้องผ่าตัดโดยตรง

หมอถูกฉินจุนผลักและเดินโซเซ เขาเกือบจะล้มลง และเมื่อเขาลุกขึ้นจะก่นด่า เขาก็นึกถึงสิ่งที่ฉินจุนพูดเมื่อครู่นี้

เขาคือปรมาจารย์ฉิน?

“เขาคือ … ปรมาจารย์ฉิน?”

ในเวลานี้ ถ้าฉินจุนไม่เปิดเผยตัวตนของเขา เขาอาจจะยังสร้างปัญหาอยู่ แม้ว่าปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้จะไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่มันคงไม่ดีหากส่งผลต่อการรักษาของเหมียวเหมี่ยว

หมอรีบเข้าไปในห้องผ่าตัด มองไปที่แผ่นหลังของฉินจุน เขารู้สึกราวกับว่าเขาเป็นปรมาจารย์ฉินจริง ๆ

แพทย์และพยาบาลอีกหลายคนเริ่มประหม่า และพยายามขับไล่ฉินจุนและคนอื่น ๆ ออกไป

หมอใส่แว่นรีบพูด “อย่าขยับ! เขาคือปรมาจารย์ฉิน!”

พยาบาลหลายคนตกตะลึง

“ปรมาจารย์ฉิน? คุณเป็นปรมาจารย์ฉินจริง ๆ เหรอ?”

ฉินจุนพยักหน้า “ฉันเอง ตอนนี้ทุกคนฟังคำสั่งของฉัน แล้วกลับไปที่ตำแหน่งของตน เพื่อทำการช่วยชีวิตในเหมียวเหมี่ยวก่อน”

จิตวิญญาณของฉินจุนแพร่ให้ผู้อื่น แต่พยาบาลแสดงความเสียใจออกมาแล้ว

“คนไข้เสียชีวิตแล้ว การช่วยฟื้นคืนชีพก็ไร้ประโยชน์!”

ฉินจุนกล่าว “ทำตามที่ฉันพูดก่อน”

พยาบาลไม่มีทางเลือก นอกจากต้องเริ่มการช่วยฟื้นคืนชีพตามคำแนะนำของฉินจุน ซูเหวินฉีใช้โอกาสนี้นอนบนเตียงของโรงพยาบาล สวมชุดผ่าตัด ฆ่าเชื้อ และรอการผ่าตัด

เครื่องกระตุ้นหัวใจตกลงบนร่างของเหมียวเหมี่ยว และไม่มีผล เหมียวเหมี่ยวไม่ตอบสนองเลย

หลังจากไฟฟ้าช็อตสองครั้ง พยาบาลก็ถอนหายใจ

“ปรมาจารย์ฉิน ดูสิ มันไม่มีประโยชน์”

ฉินจุนหยิบเข็มเงินสองอันออกมา และเจาะหน้าอกทั้งสองของเหมียวเหมี่ยวตามลำดับ จากนั้นจึงหักด้วยมือทั้งสองข้าง

งอเข็มเงิน แล้วกดลง

“ลองอีกครั้ง!”

พยาบาลตกตะลึงครู่หนึ่ง “คุณต้องการใช้ไฟฟ้ากระตุ้นเข็มเงินมั้ยคะ? ปรมาจารย์ฉินมือของคุณ …”

ฉินจุนกล่าวว่า “ไม่เป็นไร มาเถอะ”

พยาบาลพยักหน้า แน่วแน่มาก และกดลงไปตรง ๆ

ถูกแทงอย่างแรง

เข็มเงินแตก และแม้ว่าฉินจุนจะมีไฟฟ้าด้วยมือทั้งสองข้าง แต่ใบหน้าของเขาก็ไม่เปลี่ยน

มีดและปืนไม่สามารถทำร้ายเขาได้ และพลังของเครื่องกระตุ้นหัวใจนี้ก็ไม่มีปัญหา

แทง แทง!

หลังจากสามครั้งติดต่อกัน ทันใดนั้น เสียงตี๊ด ๆ ก็เข้ามาในคอมพิวเตอร์

“มีการเต้นของหัวใจ มีการเต้นของหัวใจจริง ๆ!”

นางพยาบาลตัวน้อยเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี “คุณคือปรมาจารย์ฉินจริง ๆ!”

ฉันไม่เชื่อมาก่อน แต่หลังจากที่ฉินจุนแสดงเทคนิคนี้ ทุกคนก็เชื่อในทันที

ฉินจุนกล่าว “อย่าเพิ่งดีใจ ทำต่อไป”

หลังจากที่ฉินจุนพูดจบ นางพยาบาลตัวน้อยก็ไม่กล้าละเลย และรออย่างรวดเร็ว

ฉินจุนหยิบเข็มเงินสองเข็มออกมา แล้วพูดว่า