บทที่ 494 บริษัทพวกนายล้มละลายแล้ว

หลังจากพูดจบ จ้าวซิงยวี่ก็หยิบกล่องเหล้าขาวออกมาจากใต้โต๊ะ หยิบขวดสามขวดออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะ

“ซูเหวินฉี ฉันก็จะไม่รังแกเธอเหมือนกัน เธอดื่มเหล้าทั้งสามขวด และฉันไม่ต้องการค่าตอบแทนหนึ่งร้อยล้านหยวนก็พอ!”

ทันใดนั้น บรรยากาศทั่วทั้งห้องก็กลายเป็นเรื่องจริงจัง และดาบก็ตึงเครียด

“ซูเหวินฉี เหล้านี้มีค่ามากกว่าเมื่อก่อน ตอนนี้เธอกับหนึ่งขวดมีค่ามากกว่าสามล้านหยวน และเหล้าสามขวดเป็นหนึ่งพันล้านหยวน สามขวดที่ฉันดื่มในตอนนั้น ไม่มีค่าเท่ากับเธอในตอนนี้”

ซูเหวินฉีเยาะเย้ย เธอรู้ว่าชายผู้นี้มีคุณธรรมอะไรอยู่เสมอ

แม้ว่าเธอจะดื่มเหล้าทั้งสามขวดในวันนี้ แต่จ้าวซิงยวี่ก็ยังคงเผชิญหน้าเธอในวันพรุ่งนี้ และปฏิเสธที่จะจำคนอื่น ถ้าเขาทำเรื่องแบบนี้มากเกินไป เธอจะไม่โง่ที่จะเชื่อคำพูดของจ้าวซิงยวี่แล้ว

“จ้าวซิงยวี่ ฉันคิดว่าเราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้”

ซูเหวินฉีระงับความโกรธของเธอ และต้องการคุยกับเขาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เธอเป็นพนักงานเก่า และเคยลำบากที่นี่มาก่อน หวังว่าจะคุยกันได้ดี

ก่อนที่จ้าวซิงยวี่จะพูดได้ หวังฮุยฮุยก็ลุกขึ้นก่อน

“ซูเหวินฉี อย่ามายุ่งกับที่นี่ สัญญาได้รับการลงนามแล้ว เธออยู่บนเส้นทางนี้แล้ว ไม่มีบริษัทใดจะเซ็นสัญญากับคุณได้”

“อย่าเสียเวลาที่นี่ รีบเซ็นสัญญาแล้วไปเพื่อหาวิธีที่จะได้จ่ายแค่หนึ่งร้อยล้านเถอะ”

“ยังไงก็เป็นราชินีนี่ หนึ่งร้อยล้านหยวนไม่น่าจะมีปัญหาใช่มั้ย?”

“…”

ทุกคนกระซิบกันไปมา ทำให้ซูเหวินฉีรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเย็นชาของมนุษยชาติได้อย่างเต็มที่

ข้ามคืน คนเหล่านี้เปลี่ยนหน้า

ก่อนหน้านี้ แม้จะมีการแซะซูเหวินฉี ก็ยังคงมีความสุภาพ แต่ตอนนี้ กำแพงพังลง และทุกคนก็ผลักมัน ราวกับว่ามันกลายเป็นสิ่งที่ไม่ดี

“ดี ดีมาก”

หลังจากพูดแล้ว ซูเหวินฉีก็ผลักประตูตรงและจากไป พร้อมน้ำตาคลอเบ้า

นอกจากความคับข้องใจแล้ว ยังมีความเศร้าโศกสำหรับอดีตเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ด้วย

หลังจากที่ซูเหวินฉีจากไป หวังฮุยฮุยก็เย้ยหยัน “บ้าบอจริง ๆ เซ็นสัญญาก็จบแล้ว เสียเวลาของทุกคน!”

“ใช่ ฝ่ายกฎหมายก็ยุ่งมากเช่นกัน และมันน่าเบื่อที่จะสู้กับเธอตอนนี้”

ไม่นานหลังจากที่ซูเหวินฉีจากไป ทันใดนั้นประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดอีกครั้ง และฉินจุนก็เข้ามา

“คุณคือใคร?”

หลังจากที่ฉินจุนเข้ามา เขานั่งที่ซูเหวินฉีนั่ง หยิบปากกาขึ้นมา เหลือบมองที่สัญญาบนโต๊ะ และวาดวงกลมอย่างน่าเบื่อหน่ายในสัญญา

คนอื่น ๆ งงไปหมดแล้ว ใครไม่รู้?

หวังฮุยฮุยต้องการจะแสดงให้เห็นอำนาจ เธอยืนขึ้นและพูดว่า “ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา รปภ.”

ฉินจุนยิ้มจาง ๆ และพูดว่า “บริษัทนี้กำลังจะปิดตัวในอีกสองชั่วโมง ฉันแค่มาบอกให้พวกนายรู้เท่านั้น”

หลังจากที่ฉินจุนพูดจบ ทุกคนก็ตกตะลึงครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะออกมา

“ไอ้งี่เง่าน้อยคนนี้มาจากไหนกัน? ไร้สาระ บริษัทอะไรกำลังจะปิดตัว แกบอกว่ามันจะล้มละลายและมันล้มละลายได้เลยอย่างนั้นเหรอ? แกคิดว่าคุณเป็นใคร ผู้นำเหรอ?”

“เหอะ ๆ แกคงไม่ใช่แฟนตัวยงของซูเหวินฉี มาที่นี่เพื่อเล่นตลกกับพวกเราหรอกใช่มั้ย?”

เห็นได้ชัดว่าทันทีที่ซูเหวินฉีเดินด้วยเท้าหน้า มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีใครบางคนต้องการแก้แค้นพวกเขาด้วยเท้าหลัง

แต่ไม่คิดว่าวิธีการแก้แค้นของราชินีผู้สง่างาม คือปล่อยให้แฟน ๆ โง่ ๆ มาแกล้งทำเป็นวางมาด ฮ่า ๆ ๆ …

“ฉันว่านะสหาย แกดูเหมือนสุนัขแก่ที่ชอบเลียขามาก ซูเหวินฉีเป็นแบบนี้ไปแล้ว แกยังกระตือรือร้นอยู่ได้ ตื่นได้แล้ว!”

กำแพงพังทลายลง และทุกคนต่างผลักกัน ตอนนี้ซูเหวินฉีใกล้จะถูกทำลายแล้ว การทำศัลยกรรมพลาสติก การบริจาคที่ฉ้อฉล และข่าวเชิงลบต่าง ๆ ก็สามารถบดขยี้เธอได้

หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัท ซูเหวินฉีจะกลายเป็นคนมีชื่อเสียงในไม่ช้า จากนั้นจึงลาออกจากวงการบันเทิง และค่อย ๆ ลืมเลือนไปหลังจากนั้นไม่กี่ปี

ฉินจุนเยาะเย้ย เมื่อเห็นคนเหล่านี้ตกลงไปในหลุมพราง

“ฉันบอกแล้ว ว่าวันนี้บริษัทของพวกนาย จะล้มละลายแล้ว”

ฉินจุนเน้นย้ำอีกครั้ง

จ้าวซิงยวี่ไม่มีความสุข ตบโต๊ะ และพูดอย่างเย็นชา”

“ไอ้เด็กเหลือขอนี่มาจากไหน ออกไป!”

“รปภ. รปภ.!”

จ้าวซิงยวี่เรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองครั้ง และทันใดนั้น ประตูสำนักงานก็ถูกเตะเปิดด้วยการกระแทก คนชุดดำหลายคนวิ่งเข้ามา และยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน จ้องมองกันและกัน แต่ละคนตัวสูงและแข็งแกร่ง

จ้าวซิงยวี่รู้สึกสดชื่น ดูเหมือนว่าไม่ใช่คนในบริษัทของพวกเขา?

“คุณคือใคร!”

ชายร่างสูงและทรงพลังสองคนเดินออกจากฝูงชน และมองที่จ้าวซิงยวี่ แล้วพูดว่า

“ฉันชื่อต้วนเป่าตง”

“เพ่ยเหลียง!”

เมื่อได้ยินชื่อทั้งสองนี้ จ้าวซิงยวี่ก็ขมวดคิ้วและดูอับอายเล็กน้อย กัดฟันของเขาและยิ้มออกมา

“หัวหน้าสองท่าน อะไรทำให้คุณมาที่นี่?”

ต้วนเป่าตงและเพ่ยเหลียงเป็นคนแบบไหนกัน พวกเขาเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลยในช่วงที่ผ่าน ๆ มา ไม่คาดคิดว่าวันนี้จะมาหาถึงที่?

ยิ่งกว่านั้น ต้วนเป่าตงและเพ่ยเหลียงยืนอยู่ข้างหลังฉินจุน คนหนึ่งยืนด้านซ้าย และอีกคนยืนข้างขวา ราวกับว่าพวกเขาเป็นผู้พิทักษ์ซ้ายและขวาของเขา

ฉินจุนไม่เคยมองย้อนกลับไปตั้งแต่ต้นจนจบ เขายังคงวาดวงกลมบนเอกสารด้วยปากกาของเขา ราวกับว่าเขาคาดหวังทุกอย่างไว้

จ้าวซิงยวี่รู้สึกผิดปกติเล็กน้อย

สองคนนี้ค่อนข้างแปลก พวกเขาช่วยฉินจุนจริงเหรอ?

“ทั้งสองคนทำผิดแล้วรึเปล่า ซูเหวินฉีเอง ที่จะยกเลิกสัญญากับเราในวันนี้ ไม่ทราบว่าพวกท่านมีความสัมพันธ์ใดกับซูเหวินฉี?”

ฉินจุนไม่ตอบ แต่ถามอีกครั้ง

“ฉันบอกว่าวันนี้บริษัทของพวกนายจะล้มละลายแล้ว นายเชื่อมั้ย?”

จ้าวซิงยวี่ขมวดคิ้ว และการแสดงออกของเขาก็จริงจัง