บทที่ 510 จากเล่นละครสู่เรื่องจริง

หวังจินไห่ขมวดคิ้ว “ที่มาเก๊านั้นค่อนข้างจะพิเศษนิดหน่อย แม้ว่าฉันจะไปช่วยผู้คน มันก็ยังเป็นเรื่องที่ลำบาก

สีหน้าของครอบครัวหลิ่วชิงชิงค่อนข้างน่าเกลียดและเขาไม่คิดว่าสิ่งจะเกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ ปกติหลิวเสี่ยวเฉียงก็มักจะเล่นการพนันอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าคราวนี้จะมีบางอย่างเกิดขึ้นแบบนี้

ถ้าพูดตามเหตุผล หลิวเสี่ยวเฉียงก็ไม่ควรทำให้เป็นเรื่องใหญ่อะไร แม้ว่าเขาจะแพ้ เขาก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ให้ได้

หลิวชิงชิงเป็นคนที่รวยที่สุดในประเทศ และตระกูลหลิวก็ยังมีธุรกิจมากมาย ดังนั้นทรัพย์สินของพวกเขาในตระกูลหลิวยังคงเป็นที่ยอมรับ และถึงแม้ว่าหลิวเสี่ยวเฉียงจะใช้เงินแบบจัการไม่ได้และแพ้ย่อยยับ เขาไม่น่าจะถึงยึดทรัพย์หรือถูกจับได้

เว้นเสียแต่ว่าจะชนะมากเกินไป

อย่างที่เราทราบกันดีว่าการพนันในคาสิโน แพ้ง่าย ชนะหลายครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หลิวชิงชิงกำลังจะไปที่นั่นด้วยตนเอง แต่ถูกฉินจุนหยุดไว้

“ให้ฉันไปเองเถอะ ที่มาเก๊านั้นค่อนข้างความซับซ้อน แม้ว่าคุณจะไป มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร สู้ให้ฉันลองดูก่อน”

สีหน้าของหลิวชิงชิงดูเป็นกังวล “งั้นคุณก็ระวังตัวด้วยนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังจินไห่ก็หัวเราะออกมาก

“ประธานหลิวไม่ต้องกังวลหรอก ด้วยฝีมือของคุณชายฉินแล้ว อยากจะมีเรื่องกับเขานั้นคงยากหน่อยแล้วละ”

แม้แต่นายพลหวังจินไห่ระดับห้าดาวก็ยังพูดอย่างนั้น ในที่สุดหลิวชิงชิงก็โล่งใจ

และพอดีว่าสัญญานทหารนั้นไม่ไกลนัก หลิวชิงชิงจึงเรียกเฮลิคอปเตอร์กลับมาทันที และพาฉินจุนออกเดินทางไป

ระหว่างทางไปนั้น หวังจินไห่ได้ส่งข้อมูลคาสิโนให้กับฉินจุน

คาสิโนนี้เป็นคาสิโนที่ไม่เป็นทางการ ใช้เพื่อหลอกชาวต่างชาติ นักพนันในมาเก๊าเองก็ไม่ค่อยมีใครมาเล่นที่นี่

เนื่องจากที่คาสิโนนี้ มีลูกไม้บางอย่างอยู่ลึก ๆ มันจึงง่ายที่จะได้เงิน แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะเอาเงินนั้นมาได้

ดังนั้นชื่อเสียงของคาสิโนแห่งนี้จึงเป็นเรื่องทั่วไป และโดยพื้นฐานแล้วคนที่เคยมาเล่นก็มักจะไม่กลับมาเล่นที่นี่

แต่นั้นก็มีประโยชน์ เพราะความน่าจะเป็นที่จะได้รับเงินนั้นค่อนข้างมาก

โดยทั่วไปแล้ว คาสิโนไม่ค่อยยอมให้คุณชนะ ไม่ว่าจะเป็นเจ้ามือหรือเครื่องจักกล คาสิโนก็จะยอมให้คนจำนวนน้อยได้รับเงินและอยู่ในที่ที่เห็นได้ชัดเจนมากๆ ให้ผู้คนรู้ว่าคาสิโนของพวกเขาสามารถชนะง่ายได้เงินจริง

เมื่อคนอื่นแห่เข้าหาพวกเขามากขึ้น พวกเขาเหล่านนั้นก็จะแพ้มากขึ้นเรื่อยๆ

จะมีคนส่วนน้อยมากๆที่จะชนะ และคนส่วนใหญ่ก็จะแพ้ นี่คือวิธีที่คาสิโนนี้ใช้หาเงิน

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าคาสิโนนี้ทำเงินได้อย่างเดียวไม่ขาดทุน แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่แห่เข้ามา เพราะพวกเขารู้สึกว่าพวกเขาอาจจะเป็นคนกลุ่มเล็ก ๆ ที่จะชนะก็ได้

และไม่นานนัก ฉินจุนก็มาถึงคาสิโนและถูกเรียให้หยุดอยู่ที่ประตูทางเขา

เนื่องจากคาสิโนแห่งนี้มีความพิเศษมาก ดังนั้นจึงต้องได้รับการแนะนำจากคนที่รู้จักก่อนจึงจะสามารถเข้าไปได้

“คุณผู้ชายครับ เราไม่รับคนนอกนะครับ”

ฉินจุนขมวดคิ้วและพูดว่า

“ฉันเป็นญาติของหลิวเสี่ยวเฉียง”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนที่ประตูตกตะลึง เพราะหลิวเสี่ยวเฉียงนั้นถือเป็นลูกค้ารายใหญ่ของพวกเขา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่างก็รู้จักกันดี เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเป็นญาติของหลิวเสี่ยวเฉียงพวกเขาจึงหันไปมองหน้ากันทันที

รีบหยิบเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุออกมาแล้วถามอีกครั้ง

หลังจากถามไปซักพัก พวกเขาก็พูดกับฉินจุน

“คุณเข้าไปได้แล้วครับ เชิญครับ”

ผู้จัดการพาฉินจุนไปที่คาสิโน การตกแต่งภายในหรูหรามาก ในบางครั้งก็จะมีสาวสวยในชุดกระต่ายเดินไปมารอบๆ ทำให้ผู้คนรู้สึกพึงพอใจ

ผู้จัดการพาฉินจุนไปทางซ้ายและขวา และมาที่ห้องรับรอง VIP ข้างในมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนอนอยู่บนโซฟา ท่าทางเขารู้สึกเบื่อ มีคนคุ้มกันอยู่สองคนคอยดูเขาอยู่ ดูเหมือนว่าคนพวกนั้นจะกลัวว่าเขาจะหนีไป

“หลิวเสี่ยวเฉียง ญาติของคุณมาอยู่ที่นี่แล้ว!”

หลิวเสี่ยวเฉียงถอดหมวกที่ปิดบังใบหน้าของเขาออก และเมื่อเขาเห็นฉินจุนเขาก็ขมวดคิ้วและสีหน้าของเขาดูเหมือนคำถามในใจ