บทที่ 572 แย่งธุรกิจ

ฉินจุนเอ่ย “ผมมีวิธีโดยธรรมชาติ”

หลังจากพูดจบแล้ว เขาเริ่มตรวจตาของผู้ป่วย

ตำแหน่งของจุดฝังเข็มหมิงเสวียอยู่ระหว่างเบ้าตาบนกับลูกตา ตำแหน่งนี้พิเศษมาก โดยทั่วไป คุณสามารถใช้มือกดเบา ๆ

แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักการฝังเข็มและการรมยา ประการหนึ่ง ประสิทธิผลของการฝังเข็มและการรมยามีจำกัด

ไม่มีอะไรมากไปกว่าการรักษาการติดเชื้อ หรือการอักเสบของดวงตา

สำหรับการเจ็บป่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ดังกล่าว ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการที่ซับซ้อนเช่นนี้เลย ทุกวันนี้ ยาตะวันตกหลายชนิดรักษาอาการเหล่านี้ได้ เช่น ยาหยอดตาที่ใช้ฆ่าเชื้อ

ประการที่สอง การฝังเข็มในสถานที่นี้อันตรายเกินไป

โครงสร้างร่างกายของบุคคลนั้นแตกต่างไปจากตัวบุคคลอย่างสิ้นเชิง สำหรับบางคน จุดฝังเข็มหมิงเสวียอยู่ด้านหลังลูกตา ผู้ที่มีลูกตาเด่นจะมีปัญหาในการฝังเข็ม ณ จุดนี้ ส่วนใหญ่สามารถนวดและกดด้วยมือได้เท่านั้น

ฉินจุน ไช่จ่างฝูและคนอื่น ๆ ตรวจสอบ ศาสตราจารย์หลิวขมวดคิ้ว และส่ายหัว

“แน่นอน คนไข้รายนี้มีตาที่ยื่นออกมา และเข็มเงินไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้”

อาจารย์คนอื่น ๆ ก็พยักหน้าเช่นกัน พวกเขาอยู่ไกลเกินเอื้อม หากพวกเขาถูกบังคับให้เจาะ พวกเขาจะต้องทำร้ายลูกตาอย่างแน่นอน ไม่เพียงแต่จะไม่หายขาดเท่านั้น แต่ยังทำให้ตาบอดด้วย

ฉินจุนเอ่ย “ทำได้ เอาเข็มเงินมา”

ศาสตราจารย์หลิวขมวดคิ้ว และพูดว่า “ปรมาจารย์ฉิน คุณอยากจะลองคิดดูอีกครั้งมั้ย? นี่มันเสี่ยงเกินไป!”

ฉินจุนยิ้ม และพูดว่า “นี่มันเสี่ยงอะไรกัน พอดีเลยผมจะสอนเทคนิคหนึ่งให้กับพวกคุณ มันเรียกว่าการฝังเข็มแบบโค้ง”

หลังจากพูดจบ ฉินจุนก็หยิบเข็มเงิน และภายใต้สายตาของทุกคน เข็มเงินก็ค่อย ๆ งอโดยฉินจุนด้วยแรงที่อ่อนโยน

หลังจากหยุดการเคลื่อนไหวนี้สักครู่ ฉินจุนก็ปล่อยมือ และเข็มเงินก็ปรากฏเป็นโค้งเล็ก ๆ

ภายใต้สถานการณ์ปกติ เข็มเงินจะค่อนข้างเปราะ และค่อนข้างจะโค้งมากกว่างอ

เฉพาะเมื่อฉินจุนกดช้า ๆ โค้งเล็ก ๆ จะปรากฏขึ้น เส้นโค้งนี้ไม่เพียงแต่เล็กแ ต่จะอยู่ได้ไม่นานเกินไป และจะกลับมาเป็นปกติในไม่ช้า

ดังนั้นจึงจำเป็นต้องฝังเข็มโดยเร็วที่สุด ในขณะที่เข็มเงินยังโค้งอยู่

ฉินจุนขยิบตาให้ศาสตราจารย์หลิว และกล่าวว่า “จับหัวคนไข้ไว้ และจับเขาไว้ไม่ให้ขยับ”

“ครับ!”

ศาสตราจารย์หลิวเข้าใจดีว่าการฝังเข็มที่แม่นยำแบบนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าการผ่าตัด และผู้ป่วยต้องอยู่นิ่ง ๆ

ศาสตราจารย์หลิว และไช่จ่างฝูกดศีรษะของผู้ป่วย และผู้ป่วยก็รู้สึกประหม่า

“ทำไม ทำไม พวกคุณจะทำอะไร!”

ฉินจุนกล่าว “ไม่ต้องประหม่า ฉันจะฝังเข็มให้คุณเดี๋ยวนี้ อย่าขยับ ให้ความร่วมมือด้วย ไม่มีอะไรหรอก … แค่เจ็บปวด!”

เมื่อพูดถึงความเจ็บปวดสามคำ นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือของฉินจุนได้บีบเข็มเงิน และอีกสามนิ้วที่เหลือก็กดที่กระดูกคิ้วของเขาเพื่อหันเหความสนใจของเขา

หลังจากนั้น เข็มก็เจาะเข้าไปในจุดฝังเข็มหมิงเสวียเรียบร้อย!

ศาสตราจารย์หลิวและไช่จ่างฝูต่างกลั้นหายใจอยู่ข้าง ๆ พวกเขา และพวกเขาทั้งคู่ต่างก็จุกอยู่คอของพวกเขา และพวกเขาก็ประหม่ามากจนแทบจะบ้าตาย

ช่างเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะที่กล้าหาญ!

ถ้าไม่ใช่สำหรับปรมาจารย์ฉิน พวกเขาคงไม่กล้าสัมผัสการฝังเข็มแบบนี้

ด้วยเข็มเงินที่โค้งงอมันสามารถเจาะจุดฝังเข็มได้จริง ๆ ทักษะพื้นฐานนี้แข็งแกร่งเกินไป เขายังเด็กและมั่นคง ซึ่งเป็นที่น่าอิจฉาโดยผู้เชี่ยวชาญสองคน

หลังจากเจาะเข็มเงิน ผู้ป่วยก็เริ่มซื่อสัตย์ในทันที เพราะเขารู้สึกว่าเข็มเงินติดอยู่ที่ลูกตาแน่น และเขาไม่กล้าขยับ

ฮึ่ม!

ด้วยการสะบัดนิ้วของฉินจุน เข็มเงินก็ส่งเสียงพึมพำ

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ให้ใช้เข็ม

ตาที่สองทำเช่นเดียวกัน

เมื่อเข็มเงินสองอันลงไป ของเหลวหนืด ๆ ก็ออกมาจากมุมตาขอทาน ฉินจุนเช็ดมันออกอย่างระมัดระวังด้วยสำลีและแอลกอฮอล์

“ซื้อยาหยอดตาโซเดียมไฮยาลูโรเนต”