บทที่ 598 ประธานหลิ่ว

เจียงห่าวยิ้มแล้วเอ่ย “นายคิดว่านายไม่เคยทำร้าย แต่ความเป็นจริงแล้วนายทำให้เสี่ยวฟู้เจ็บปวดไม่น้อยเลยนะ”

“ตอนนั้นพวกเราเดินอยู่ใกล้ ๆ นายอาจจะไม่รู้ว่า ตอนที่เสี่ยวฟู้เอาชานมไปให้นายแล้วนายไม่เอาคราวนั้น ทำให้เธอโมโหจนเขวี้ยงชานมลงพื้น”

“จากนั้นเธอก็กลับไปร้องไห้คนเดียวที่บ้านทั้งวันทั้งคืน หลังจากนั้นเธอก็แข็งแกร่งขึ้น ต่อมาเธอสอบเทียบไปเรียนต่อเมืองนอก ตอนนี้กลายเป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่ไปแล้ว”

ฉินจุนยิ้มอย่างเอือม ๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย

ตอนนั้นมีคนจีบเขามากมายเต็มไปหมด แต่ฉินจุนก็ปฏิเสธทุกคน และก็ไม่ได้สนใจความรู้สึกของฝ่ายตรงข้ามเลย ไม่คิดเลยว่าตอนนั้นเสี่ยวฟู้จะเสียใจขนาดนั้น พอได้ยินแบบนี้ฉินจุนก็รู้สึกผิดขึ้นมาหน่อย ๆ

“แต่ว่าแบบนี้มันก็ดีแล้ว มันก็ถือเป็นแรงจูงใจอย่างหนึ่ง”

เจียงห่าวเอ่ย “วันนี้พวกเราจะไปกินข้าวกับเสี่ยวฟู้ เสี่ยวฟู้เคยบอกว่าผ่านไปตั้งหลายปีขนาดนี้แต่เธอก็ยังคงอยากเจอหน้านายมาตลอด นายไปด้วยกันสิ！”

“มัน……ไม่ค่อยดีมั้ง พวกนายนัดกันตั้งแต่แรกไม่ได้มีฉันอยู่แล้ว” ฉินจุนไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ เพราะเพื่อนพวกนี้ก็ไม่ได้เจอกันตั้งนานหลายปีขนาดนี้ สมัยเรียนก็ไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทอะไรกันอยู่แล้ว มาตอนนี้ยิ่งไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อกันแล้ว ขนาดชื่อเพื่อนบางคนยังจำไม่ได้เลย

เจียงห่าวเอ่ย “ถ้าหากว่าเสี่ยวฟู้รู้ว่าฉันเจอนายแล้วยังปล่อยนายไป เธอต้องโกรธมากแน่ ๆ ไปด้วยกันเถอะ มีอะไรก็พูดให้เคลียร์กันต่อหน้า ต่อไปก็ยังเป็นเพื่อนกันได้！”

“ก็ได้”

เจียงห่าวพูดมาขนาดนี้แล้ว ฉินจุนก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้วก็ไปหน่อยแล้วกัน คิดซะว่าไปเจอเพื่อนเก่า

“นายมีรถนายก็ขับของนายไปแล้วกันนะ ฉันต้องไปรับพวกเพื่อนผู้หญิงอีก อีกเดี๋ยวนายก็ตามฉันมาแล้วกัน รถฉันแรงหน่อยนะตามมาให้ทันแล้วกัน！”

ก่อนจะจากไปเจียงห่าวยังไม่ลืมที่จะอวดรถเบนซ์ของตัวเอง

ฉินจุนยิ้ม “โอเค เดี๋ยวฉันขับตามนายไป”

ไม่นานฉินจุนก็ขับรถออดี้Q7ออกมา จากนั้นก็ขับตามเจียงห่าวที่ด้านหลังช้า ๆ

เจียงห่าวก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมาย เขาส่งที่อยู่ให้ฉินจุน จากนั้นก็เหยียบคันเร่งออกไปทันที

เขารับรถด้วยความเร็วสูง เพื่ออวดเครื่องยนต์ของรถตัวเอง และก็ไม่ได้สนใจว่าฉินจุนจะตามทันหรือไม่ ถ้าตามไม่ทันก็คงเป็นเพราะรถของหมอนั่นกะโหลกกะลา

ไม่นานรถของเจียงห่าวก็มาจอดที่หน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง จากนั้นก็มีหญิงสาวสี่คนเดินออกมาจากร้าน

“ว้าว เจียงห่าวเลิศนะ เดี๋ยวนี้ขับเบนซ์เลยเหรอ？”

“นั่นน่ะสิ เดี๋ยวนี้เจียงห่าวเจ๋งสุด ๆ ไปเลย แต่ก่อนพวกเรายังฐานะพอ ๆ กันอยู่เลย เดี๋ยวนี้ต่างกันเยอะแล้ว”

“แต่ก่อนเรียกเจียงห่าว เดี๋ยวนี้ต้องเรียกประธานเจียงเลยปะ？พวกเธอต้องเคารพเขาหน่อยนะ！”

“เจียงห่าว เบนซ์หรูแบบนี้ฉันไม่เคยขับมาก่อนเลย ให้ฉันขับได้ปะ？”

การเยินยอเจียงห่าวแบบนี้ได้ผลมาก เขาทำท่าหลงไปกับคำป้อยอเหล่านั้น ยกแขนขึ้นมาเผยให้เห็นนาฬิกาข้อมือก่อนจะตบลงที่พวงมาลัยเบา ๆ

“รถคันนี้เธอขับไม่ได้หรอก เกียร์ของรถเบนซ์ไม่เหมือนใคร เธอไม่น่าจะถนัด เธอดู……”

เหล่าสาว ๆ จึงชะโงกหน้าเข้ามาดูตรงหน้าของเจียงห่าว กลิ่นหอม ๆ ของน้ำหอมกับแชมพูของสาว ๆ ก็ทำให้เขาเตลิดทันที

สาว ๆ ต่างก็ร้องว้าวกันออกมา

“ไม่เหมือนกับรถคันอื่น ๆ จริง ๆ ด้วยอ่ะ ดู ๆ แล้วการจะขับรถหรูได้นี่ต้องใช้เวลาปรับตัวนานอยู่นะ”

“เทียบกับประธานเจียงแล้วเนี่ย เราเหมือนบ้านนอกเลยเนอะ เอารถให้ขับฉันยังขับไม่ได้เล้ยย”

“หึหึ ที่เขาว่ากันว่าซื้อรถทั้งทีต้องซื้อรถดี ๆ ไปเลย ดูข้างในดีกว่าจะสวยแค่ไหน”

“พวกเราขึ้นรถเลยไหม？”

เหล่าสาว ๆ มองหน้ากัน “พวกเราสี่คนนั่งในรถมันดูแน่น ๆ ไปอยู่นะ”

รถปกตินั่งได้สี่คนเป็นเรื่องปกติ แต่รถของเจียงห่าวนั้นเป็น C class มันค่อนข้างเล็กเพราะฉะนั้นจึงค่อนข้างแคบสำหรับการนั่งหลังสามคน

เจียงห่าวยิ้มแล้วเอ่ย “พวกเธอทายดูสิว่า เมื่อกี๊ตอนไปเอารถฉันเจอใคร？”

สาว ๆ ต่างทำหน้ามึนงง พร้อมกับส่ายหน้า

เจียงห่าวเอ่ย “เอาล่ะไม่ต้องสงสัยแล้ว ฉันไปเจอฉินจุนมา！”

“อะไรนะ？คุณชายฉิน？”

เหล่าสาว ๆ ต่างตกใจ สมัยที่พวกเธอเรียนนั้น ฉินจุนถือว่าเป็นชายในฝันเหมือนเทพบุตร

ทั้งหล่อทั้งรวย มีผู้หญิงคนไหนจะจำไม่ได้บ้าง？