บทที่ 603 ผู้เชี่ยวชาญ

ฉินจุนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดขณะตรวจชีพจรไปด้วย

“นี่ไม่ใช่การแข่งขันสักหน่อย การร่วมมือกันรักษาโรคให้กับผู้ป่วยถือเป็นเป้าหมายสูงสุด ไม่อย่างนั้นจะมีคุณไปเพื่ออะไร ? ”

“และอีกอย่าง ถ้าต้องแข่งกันขึ้นมาจริง ๆ คุณก็ไม่มีคุณสมบัติพอหรอก ”

แม้ว่าไป่ฮุ่ยเจินจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนรีเวชวิทยา แต่ความสามารถโดยรวมของเธอยังไม่มาก ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีนได้ ฉินจุนไม่เคยเห็นชื่อเธอในรายชื่อผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีนที่มีชื่อเสียงเลย

แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีนก็ยังไม่ใช่ จะมีคุณสมบัติอะไรมาแข่งกับฉินจุน จุดอ่อนของเขามีแค่ในด้านนรีเวชวิทยาเท่านั้นเอง

เมื่อไป่ฮุ่ยเจินได้ยินสิ่งที่ฉินจุนพูดเธอก็โกรธจัด

“คุณมันจองหอง ! อายุก็แค่นี้ เพิ่งเคยรักษามาได้ไม่กี่ปี ยังกล้าอวดเก่งอีกเหรอ ? วันนี้ฉันจะไม่บอกอาการอะไรกับคุณทั้งนั้น มาดูกันว่าคุณจะรักษายังไง ! ”

ฉินจุนไม่ได้โต้ตอบอะไร ไม่บอกก็ไม่ต้องบอก ไม่ใช่ว่ารักษาไม่ได้สักหน่อย แต่ถ้าบอกก็จะทำให้การวินิจฉัยโรคแม่นยำยิ่งขึ้น

ฉินจุนไม่แคร์ แต่หูเจียซินค่อนข้างแคร์มาก

“หมอไป่คะ ฉันจ่ายเงินให้คุณนะคะ และฉันหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือ ไม่ว่าคุณจะรักษาให้หายได้หรือไม่ แต่ค่าปรึกษาของคุณแต่ละครั้งนับว่าไม่น้อยเลยนะ ”

เมื่อเห็นสีหน้าของหูเจียซินกำลังไม่สบอารมณ์ ไป่ฮุ่ยเจินจึงรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว

“ไม่ไม่ไม่ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเลยนะคะ คุณหูเข้าใจผิดแล้ว ได้เลยค่ะ ฉันจะบอกเขาเดี๋ยวนี้ ”

ไป่ฮุ่ยเจินไม่มีทางเลือก แม้ว่าเธอจะอารมณ์เสียกับฉินจุนมากแค่ไหน แต่เธอก็ทำได้เพียงต้องอธิบายสถานการณ์ภายนอกคร่าว ๆ ให้กับฉินจุน

“มันอักเสบนิดหน่อย…… ”

หลังจากพูดจบ ฉินจุนก็พยักหน้าและเปลี่ยนมืออีกข้างตรวจชีพจร

หลังจากนั้นไม่นาน สีหน้าของหูเจียซินก็ซีดเล็กน้อย ราวกับว่าเขารู้สึกเจ็บปวด

ฉินจุนวางมือบนหน้าท้องส่วนล่างของหูเจียซิน และกดจุดตันเถียนไปทางขวา

“เจ็บมั้ย ? ”

“โอ้ย ! ”

เมื่อฉินจุนกดลงตรงนั้น หูเจียซินก็ร้องแกมา เหมือนว่าเธอเจ็บปวดมาก

ฉินจุนหยิบเข็มเงินออกมาอย่างรวดเร็วและเจาะเข้าไปที่ใต้สะดือราว 3 นิ้ว หลังจากที่เข็มเงินฝังลงไปสองอัน สีหน้าของหูเจียซินก็เปลี่ยนไป

“เอ่อ…..ฉันอยากเข้าห้องน้ำหน่อย ”

“รีบไปเถอะ “ฉินจุนกระตุ้นไม่กี่เข็มก็เพื่อให้ร่างกายเธอระบายน้ำออกมา

หูเจียซินทนความเจ็บปวด รีบลุกจากเตียงและวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที

สองนาทีต่อมา หลังจากที่เดินออกมา ท่าทางของเธอดีขึ้นมาก เธอกลับมาที่เตียงและพูดว่า

“ที่ท้องรู้สึกดีขึ้นมากเลย หรือเพราะกลั้นปัสสาวะหรือเปล่า ? ”

ฉินจุนถาม “คุณดื่มน้ำเยอะใช่ไหม ? ”

“ใช่ ฉันดื่มน้ำอุ่นเยอะ ”

“ใครบอกให้คุณดื่ม ? ”

ไป่ฮุ่ยเจินรีบพูดแทรก “ฉันบอกให้เธอดื่มเอง ! สารเหลวยินไตอ่อนและชื้นมาก เธอควรดื่มน้ำอุ่นเยอะ ๆ มีปัญหาอะไรหรือไง ? ”

น้ำเสียงของไป่ฮุ่ยเจินแย่มากและทำหน้าไม่สบอารมณ์ฉินจุนเท่าไหร่ ดื่มน้ำอุ่นเยอะ ๆ มันผิดตรงไหน ?

แม้ว่าจะไม่ป่วย ก็ควรดื่มน้ำอุ่นมาก ๆ อยู่แล้ว

ฉินจุนกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“ผิดแล้ว การดื่มน้ำอุ่นมาก ๆ ไม่ได้ผิดอะไร แต่คุณหญิงหูมีอาการทางร่างกายเป็นพิเศษ เธอกินอาหารรสเปรี้ยวมากเกินไป ซึ่งทำให้มดลูกหดรัดตัวมากจนอวัยวะอื่น ๆ เริ่มบวม ”

“เมื่ออวัยวะบวมและบีบท่อไตซึ่งทำให้ไม่เอื้อต่อการถ่ายปัสสาวะ การดื่มน้ำอุ่นทำให้กระเพาะปัสสาวะใหญ่ขึ้น จนถูกบีบร่วมกับอวัยวะอื่น ๆ ทำให้ไม่สามารถขับออกจากร่างกายได้ เป็นสาเหตุที่ทำให้ปวดท้อง ”

“หลังจากปัสสาวะแล้ว ตอนนี้คุณหญิงหูรู้สึกได้ทันทีว่าความเจ็บปวดในช่องท้องของเธอลดลงจริงๆ แล้วมันไม่ใช่แค่อาการลดลง แต่มันหายไปเลย ”

“คุณอาจจะยังรู้สึกไม่สบายท้องอยู่บ้าง แต่นี่คือความเจ็บของอาการป่วยที่แท้จริง ”

“ตอนนี้มาตรวจชีพจรอีกครั้ง ”

หลังจากพูดจบ ฉินจุนก็วินิจฉัยชีพจรของหูเจียซินอีกครั้ง

คำพูดเมื่อครู่นี้ เอาจนไป่ฮุ่ยเจินถึงกับพูดไม่ออก

ดูเหมือนว่า……หลักการเมื่อครู่คือความจริง

บางครั้งวิชาแพทย์ก็จะเป็นแบบนี้ แค่สรุปให้สั้น ๆ และให้เหตุผลที่เข้าใจง่าย ๆ ที่แม้แต่เด็กฝึกงานก็ยังเข้าใจได้อย่างชัดเจน