บทที่ 635 ขอโทษ

ชู่หยางกังชะงักไปครู่หนึ่ง ตอนแรกเขาโกรธ สิ่งของที่เขาเคยพูดให้ครอบครัวของเขา แต่แรกถูกมอบให้ผู้อื่น

ถ้าเขาโทรหาลุงของเขาแล้วไม่รับสาย ชู่หยางกังก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นเขาจึงสร้างปัญหาได้ที่นี่เท่านั้น

หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินหยวน ชู่หยางกังก็เข้าใจเล็กน้อย

“ฉันให้โครงการทั้งหมดของฉันแก่เธอ?”

ใบหน้าของเฉินหยวนมืดมน และเธอไม่ต้องการที่จะดูแลชู่หยางกังจริง ๆ แต่เธอก็ช่วยไม่ได้ ลุงคนที่สามออกคำสั่งต่อเธอ และเธอก็ไม่สามารถรุกรานครอบครัวชู่ได้

“ใช่ เขาเพิ่งเอามาให้ฉัน ฉันจะคืนให้คุณ”

หลังจากพูดจบ เฉินหยวนก็วางสัญญาเหล่านั้นลงบนโต๊ะ แล้วหันหลังเดินจากไป

“หยุด!”

ทันทีที่ชู่หยางเรียก เฉินหยวนก็หยุดชั่วคราว และเมื่อเธอหันกลับมา เธอก็ดูเฉยเมย

“มีอะไรรึเปล่า?”

ชู่หยางกังแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ฉันปล่อยเธอไปแล้วเหรอ?”

เฉินหยวนกัดฟัน แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าจากไป เพราะทั้งครอบครัวกดดันเธอมาก คราวนี้เธอมาขอโทษชู่หยางกัง ถ้าคำขอโทษไม่ดี เกรงว่าเธอจะ ยังคงถูกดุเมื่อเธอกลับบ้าน

“คุณมีอะไรอีก?” เฉินหยวนถามด้วยใบหน้าเย็นชา

ชู่หยางกังก้มศีรษะลงและเหลือบมองดูสัญญาบนโต๊ะ พวกเขาทั้งหมดเป็นโครงการที่ดีที่สุดของสาขา จริง ๆ แล้วเฉินหยวนเซ็นมันทั้งหมด นี่มันเป็นกลอุบายอะไร?

“เฉินหยวน ทำไมเธอถึงเซ็นสัญญาเหล่านี้ได้ เป็นไปได้มั้ยที่เธอจะเกลี้ยกล่อมลุงของฉัน?”

“คุณจะบ้าเหรอ!” คำที่ชู่หยางกังเพิ่งพูด ทำให้เฉินหยวนโกรธ แต่หลังจากคำก่นด่า เธอก็ยังอดทนกับมัน และสถานการณ์โดยรวมก็สำคัญกว่า!

“ฉันไม่ได้ทำ”

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเฉินหยวนที่อยากจะโกรธแต่ไม่กล้าที่จะโกรธ ชู่หยางกังมีความสุขมาก จนดูเหมือนว่าเธอจะอิจฉาเขา

“หึ เข้าใจแล้ว เธอต้องเกลี้ยกล่อมลุงของฉัน แล้วโกหกต่อสัญญา แล้วกลับบ้าน ครอบครัวของเธอไม่กล้าปล่อยให้เธอทำให้ฉันขุ่นเคืองใจ เธอเลยมาคืนฉันใช่มั้ย?”

ชู่หยางกังพูดถูกครึ่งหนึ่ง และเฉินหยวนก็ไม่สนใจที่จะอธิบายครึ่งที่ผิด อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้บรรลุเป้าหมาย

ชู่หยางกังรู้จุดอ่อนของเฉินหยวนแล้ว และเขาก็นั่งลงบนโซฟาโดยตรง ยกขาขึ้นแล้วพูด

“เฉินหยวน ครอบครัวของเธอน่ะนะ ขอให้เธอมาขอโทษฉันใช่มั้ย?”

ตระกูลชู่พวกเขาไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้ ชู่หยางกังรู้ดี และเป็นไปไม่ได้ที่ครอบครัวเฉินจะรุกรานภูเขาที่ใหญ่อย่างตระกูลชู่ เพื่อผลกำไรเล็กน้อย

สายเกินไปที่จะประจบเขา จะทำให้เขาขุ่นเคืองเขาได้อย่างไร

เฉินหยวนกัดฟัน เต็มไปด้วยความคับข้องใจ แต่แรงกดดันของเธอที่บ้านมากเกินไป และเธอก็ทำอะไรไม่ถูก

เธอกัดฟันพูดอย่างขมขื่น

“นายน้อยชู่ ฉันไม่ได้ทำสิ่งนี้ถูกต้อง ฉันขอโทษคุณด้วยค่ะ”

จริง ๆ แล้ว ชู่หยางกังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิด ของแบบนี้แต่เดิมเป็นการแข่งขันที่ยุติธรรม และใครก็ตามที่เข้าแข่งขันก็เป็นเช่นนั้น

เนื่องจากแรงกดดันของครอบครัว เฉินหยวนไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องก้มหัวให้ตระกูลชู่

ชู่หยางกังเพียงแค่หัวเราะเยาะ “โอ้ เฮ้ ฉันได้ยินถูกต้องแล้ว ฉันได้ยินว่าคุณหนูเฉินขอโทษฉัน ฉันดีใจจริง ๆ คุณเฉิน คุณพูดอีกครั้งสิ แล้วฉันจะรับฟัง ทำไมฉันถึงไม่ได้ยินมันชัด ๆ นะ?”

ใบหน้าของเฉินหยวนมืดมน และเธอกัดฟัน และบีบคำสองสามคำออกจากระหว่างฟันของเธอ

“นายน้อยชู ฉันทำสิ่งนี้ไม่ถูกต้อง ในนามของตระกูลเฉิน ฉันขอโทษคุณ!”

ชู่หยางกังหัวเราะสองสามครั้ง และกล่าวว่าพอใจกับการแสดงของเฉินหยวนมาก

“เฉินหยวน เธอว่าถ้าเธอมีท่าทีแบบนี้ตั้งนานมันจะไม่ดีไปนานแล้วเหรอ ทำไมเธอถึงต้องมาขอโทษฉันด้วย ทำไมเธอไม่แต่งงานกับฉันไปเลยล่ะ? ในฐานะหญิงสาวในตระกูลชู่ของฉัน ฉันสามารถให้ทุกอย่างที่เธอต้องการได้ มันดีมากใช่มั้ย?”

เฉินหยวนขมวดคิ้ว และพูดว่า “นายน้อยชู่ ฉันขอโทษคุณ ฉันแนะนำให้คุณอย่าคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันไม่เห็นด้วยกับคำขอของคุณ”

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเฉินหยวน ชู่หยางกังก็ขมวดคิ้ว

“ไม่เห็นด้วยเหรอ เฉินหยวน ฉันไว้หน้าเธอเกินไปรึเปล่า? ครอบครัวเฉินของเธอเป็นแค่ครอบครัวเล็ก ๆ ระดับสามเท่านั้น ฉันคิดว่ามันคือพรของเธอ และฉันกำลังสนับสนุนเธอ!! ไม่เข้าใจเหรอ?”

เฉินหยวนเย้ยหยัน “ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันจะไม่ปีนขึ้นไปสูง”