บทที่ 638 พวกเธอทั้งสองสิ้นสุดแล้ว

เมื่อเฉินปู๋เซิงพูดแบบนี้ ทุกคนก็มองที่ฉินจุนอย่างติดตลก

ราวกับว่าเขาเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

การแสดงออกของฉินจุนสงบ เขาไม่ตอบสนองต่อทัศนคติที่ไม่แยแสของคนเหล่านี้ และเขาก็ไม่สนใจ

“เฉินหยวนอยู่ที่ไหน?”

เฉินปู๋เซิงกล่าวว่า “เฉินหยวน นายอายบ้างมั้ยที่จะพูดถึงเฉินหยวนอีก ฉันถามนายหน่อย ว่าเมื่อเช้านี้นายไปที่ซวนหยวนกรุป นายติดตามเฉินหยวนเหรอ?”

“นายทำให้นายหนุ่มชู่ขุ่นเคืองใช่มั้ย? บอกทีสิ ถ้านายไม่ได้ทำให้นายน้อยชู่ขุ่นเคือง ตระกูลเฉินของพวกเราก็ไม่ต้องระดมสมองเพื่อหาทางออกแบบนี้!”

“นายมันหน้าไม่อายจริง ๆ ที่จะยังมาหาเฉินหยวนอีก นายนี่มันตัวปัญหาจริง ๆ!”

ฉินจุนขมวดคิ้ว “ทำให้ขุ่นเคือง? ผมคิดว่าคุณคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ โครงการต่าง ๆ ก็นำกลับมาให้คุณหมดแล้ว กระดูกสันหลังของตระกูลเฉินอย่างพวกคุณ มันอ่อนขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“นายมันงี่เง่า!”

เฉินปู๋เซิงถูกฉินจุนจับได้แล้ว และเขาโกรธจากความอับอาย

“ฉินจุน นายอวดดีเกินไป นายอยู่ในตระกูลเฉินของฉัน และนายกล้าพูดแบบนี้ นายจะบอกนายเดี๋ยวนี้นะว่า นายกับเฉินหยวนจบสิ้นแล้ว และนายจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวเฉินของฉันอีกในอนาคต! นายออกไปเดี๋ยวนี้!”

เฉินปู๋เซิงกำลังมองหาข้ออ้างในการฟาดฟันกับฉินจุนและคนอื่น ๆ แต่ฉินจุนวิ่งเข้าไปหาเธอ ถ้าเขาเชื่อฟังเฉินปู๋เซิง ก็คงไม่มีอะไรจะพูดจริง ๆ

ไม่เป็นไร ตอนนี้ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เขาไม่สามารถต่อล้อต่อเถียงกับผู้เฒ่าได้ เขาใช้โอกาสนี้ ไล่ให้ฉินจุนออกไปโดยตรง!

ทันทีที่เสียงหายไป เฉินหยวนก็เดินออกจากห้อง เดินไปหาฉินจุนอย่างรวดเร็ว และพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“คุณตัดสินใจเรื่องระหว่างหนูกับเขาไม่ได้ คุณมีคุณสมบัติอะไรบ้างในการตัดสินใจแทนหนู”

เฉินปู๋เซิงจ้องมอง และพูดอย่างเย็นชา

“เฉินหยวน! เธอกล้าดียังไงมาพูดโต้ตอบกับฉันแบบนี้!

เฉินหยวนเย้ยหยัน “คุณมีคุณสมบัติอะไร พ่อแม่ของหนูก็อยู่ที่นี่ ถ้าหนูผิดจริง ๆ พ่อแม่จะสั่งสอนหนูเอง คุณเป็นใคร?”

เฉินหยวนก็โกรธมากเช่นกัน ในเวลานี้ เธอลืมไปหมดแล้วว่าเธอกับฉินจุนเป็นของเรื่องที่แต่งขึ้น และเธอก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับละครเรื่องนี้มากเกินไป เฉินหยวนรู้สึกเสียใจมากเมื่อได้ยินว่าลุงคนที่สามต้องการแยกพวกเขาออกจากกันต่อหน้าทุกคน

เฉินปู๋เซิงโกรธมาก และชี้ไปที่เฉินหยวน และพูดอย่างชั่วร้าย

“มันตรงกันข้าม พวกเธอตรงกันข้ามไปหมดแล้ว! เฉินหยวน เชื่อมั้ยฉันจะไล่เธอออกจากตระกูลเฉิน!”

ทันทีที่เสียงลดลง รถยนต์หลายคันก็หยุดอยู่นอกประตูทันที

เสียงรถหยุดลงที่สนามกะทันหัน ทุกคนตะลึงมองดูรถข้างใน

ทันใดนั้นมีคนพูดว่า “นี่ไม่ใช่รถของตระกูลชู่เหรอ?”

การแสดงออกของเฉินปู๋เซิงเปลี่ยนไปทันที เมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ “ตระกูลชู่! ออกไปพบเขาเร็ว!”

หลังจากพูดเสร็จ เฉินปู๋เซิงก็จ้องไปที่เฉินหยวนและฉินจุนอย่างดุเดือด

“ฉันจะพูดถึงพวกเธอสองคนทีหลัง!”

หลังจากพูดจบ เฉินปู๋เซิงก็วิ่งออกไปจนสุดทาง

เมื่อเขาไปถึงประตู เฉินปู๋เซิงก็เห็นนายท่านแห่งตระกูลชู่และลูกชายของเขาเดินมาจากรถ พร้อมกับของขวัญล้ำค่ามากมาย และมีคนมากมายในตระกูลชู่

“พี่ชู่ คุณเป็นยังไงบ้าง …”

เพื่อเข้าใกล้เฉินปู๋เซิง เขายังเรียกพี่ชู่ออกมา หวังว่าชู่เฉาจะปล่อยพวกเขาไป และจะไม่ทำให้เรื่องยากสำหรับพวกเขาในการทำธุรกิจ

เมื่อชู่เฉาเห็นเฉินปู๋เซิง เขาก็ยิ้มทันที

“โอ้ พี่เฉิน! นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอคุณ ฉันอายจริง ๆ ฉันไม่ได้มาเยี่ยมคุณนานมากตั้งแต่คุณกลับมา มันหยาบคายจริง ๆ!”

เฉินปู๋เซิงประหลาดใจเล็กน้อยและสูญเสีย เขาไม่ได้คาดหวังว่าชู่เฉาสุภาพ เห็นได้ชัดว่าตระกูลชู่ดีกว่าพวกเขามาก แต่เขาดูสุภาพ

แม้แต่ไปเยี่ยมเขาด้วยของขวัญ …