บทที่ 641 เจิดจรัส

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฉินเค่อเอ๋อร์เป็นเด็กผู้หญิงที่ร่ำรวยจริง ๆ

แม้ว่าตระกูลเฉินจะไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวยมาก แต่ก็ยังเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างดี ร่ำรวยกว่าครอบครัวที่มีฐานะดีทั่วไปมาก

นอกจากนี้ เฉินเค่อเอ๋อร์ยังเป็นน้องสาวของครอบครัว เธอถูกตามใจและนิสัยเสียตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นเธอจึงไม่เคยขาดเงิน แต่เธอไม่อวดความมั่งคั่งเหมือนคนอื่น ๆ และเก็บข้อมูลส่วนตัวของเธอเองไว้บ้าง

หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปในร้านอาหาร พวกเขาก็รีบชำเลืองมองทันที

เฉินเค่อเอ๋อร์ตัวเองสูงและน่ารัก ด้วยความสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร และสัดส่วนร่างกายที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งทำให้เธอสะดุดตามาก

นอกจากนี้ ฉินจุนยังสูงและหล่ออีกด้วย และทั้งสองคนที่เดินอยู่ในร้านอาหารที่สวยงามแห่งนี้ ก็เป็นเส้นทางที่สวยงามเช่นกัน

ภายใต้การแนะนำของบริกร พวกเขามาถึงห้องส่วนตัวที่จองไว้

หลังจากเข้ามาก็ประมาณสิบคน ทั้งชายและหญิง และเด็กผู้หญิงเพิ่มขึ้น

เมื่อทุกคนเห็นเฉินหยวนเข้ามา ทุกคนก็จ้องมาที่เธอ

“เฉินเค่อเอ๋อร์?”

“ใช่ ฉันชื่อเฉินเค่อเอ๋อร์ สวัสดี”

ทุกคนเคยคุยกันเป็นกลุ่มมาก่อน และไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ส่วนใหญ่ พวกเธอเคยเห็นรูปถ่ายในฟีดไทม์ไลน์ของเพื่อน พวกเขาเป็นชาวเน็ต

นี่คือตำนานของกลุ่มเกริล์กรุปส่องแสงเจิดจ้า

ผู้หญิงกลุ่มนี้แต่งตัวหรูหรามาก ๆ แต่ละคนมีกระเป๋าราคาแพงอยู่บนโต๊ะ ถ้าพวกเธอไม่มีกระเป๋าราคาเกินหนึ่งหันหยวนต่อใบ พวกเธอคงไม่กล้าเอามาวางบนโต๊ะ

เมื่อเห็นเฉินเค่อเอ๋อร์เข้ามา ใบหน้าของผู้หญิงก็แสดงท่าทีขี้เล่น

“โอ้ นี่คือเศรษฐีสาวเฉินเค่อเอ๋อร์ ดูไม่ธรรมดาเลยนะ เธอยังใส่ Nike อยู่เหรอ ฮ่า ๆ …”

ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว ราวกับว่าเธอควรจะหัวเราะเมื่อเธอสวม Nike

เฉินเค่อเอ๋อร์ขมวดคิ้ว “คุณคือหวังยวี่ใช่มั้ย?”

พวกเขาเคยคุยกันในกลุ่มมาก่อน แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยพบหน้ากัน แต่พวกเขาก็รู้ว่าเป็นหวังยวี่เมื่อมองภาพนี้

หวังยวี่พยักหน้า “ฉันเอง เฉินเค่อเอ๋อร์ คุณไม่ได้บอกว่าคุณเป็นลูกคนรวยเหรอ ทำไมคุณถึงไม่มีเครื่องประดับสักชิ้นบนร่างกายคุณเลยล่ะ เพราะว่าดูถูกเราใช่มั้ย ถึงไม่ใส่มันออกมา? ฮ่า ๆ …”

หลังจากหวังยวี่พูดจบ ทุกคนก็หัวเราะ ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องตลก แต่จากคำพูดของหวังยวี่ มีการประชดอยู่บ้าง

เฉินเค่อเอ๋อร์เหลือบมองที่มือของเธอ ไม่มีเครื่องประดับจริง ๆ

ไม่มีสร้อยคอ สร้อยข้อมือ นาฬิกา แหวน ไม่มีอะไรที่คอ

เพราะปกติแล้วเฉินเค่อเอ๋อร์มักจะชอบใส่ชุดกีฬา เสื้อผ้าแนวสปอร์ต ถ้าใส่กับเครื่องประดับก็อาจจะดูแปลก ๆ ไปหน่อย

ยิ่งกว่านั้น เฉินเค่อเอ๋อร์ไม่ชอบซื้อเครื่องประดับ และไม่มีนิสัยชอบใส่เครื่องประดับ ดังนั้นหวังยวี่จึงหัวเราะเยาะมันจริง ๆ

เฉินเค่อเอ๋อร์แค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา “เทียบกับคุณไม่ได้หรอก คุณรวยแค่ไหนกัน!”

หลังจากพูดเสร็จ เธอก็ดึงฉินจุนและนั่งลง

หวังยวี่ยิ้ม “อย่าพูดเหลวไหล ฉันไม่มีเงินมากนักหรอก ดูฉันสิ ฉันเองก็ใส่คาร์เทียร์ด้วย คนที่รวยจริง ๆ ก็ใส่เครื่องประดับของเจียซินนะ”

ทุกคนเม้มริมฝีปาก และหวังยวี่ก็สามารถแสดงได้

เครื่องประดับของคาร์เทียร์มีราคาค่อนข้างแพงสองหมื่นถึงสามหมื่นทุกแบบ และสี่หมื่นถึงห้าหมื่นสำหรับเครื่องประดับที่ดีกว่าเล็กน้อย ซึ่งคนทั่วไปไม่มีราคาจับต้องได้อีกต่อไป

หวังยวี่ใส่เพียงชุดอย่างเดียว สูทที่แพงกว่า เครื่องประดับชุดนี้ราคาไม่ถึงแสน

และไม่เพียงแต่เครื่องประดับเท่านั้น การดูนาฬิกา Jaeger-LeCoultre ของเธอก็มีค่ามากเช่นกัน แบรนด์ดัง หวังยวี่เป็นสาวสวยที่รวยจริง ดูค่อนข้างร่ำรวยทีเดียว

“หวังยวี่ คุณใช้ของคาร์เทียร์ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษในช่วงวันวาเลนไทน์ใช่มั้ย? มันช่างสวยงามเหลือเกิน!”

“ใช่ แม้ว่าสิ่งของของคาร์เทียร์จะเป็นทองคำธรรมดาทั้งหมด แต่คาร์เทียร์ก็มีราคาแพงกว่าในด้านการออกแบบ สิ่งเดียวกัน คาร์เทียร์ที่ผลิตขึ้นนั้นแตกต่างออกไป”

“ใช่ ตอนนี้ฉันสนใจที่จะจ่ายค่าออกแบบ ฉันชอบเครื่องประดับของคาร์เทียร์มาก”

“แต่การออกแบบที่ฉันต้องการจะพูดถึงนั้นดีกว่าเจียซินจิวเวลรี่ และแน่นอนว่าราคานั้นแพงกว่า”