บทที่ 649 พ่อทูนหัวของฉันคือโจวเก๋อ

หวังคุนตกใจมากที่เห็นพี่เป้ามา

ตอนนี้ฉินจุนตีเขาแรงพอ ถ้าพี่เป้าลงมืออีก เขาจะตีหนักกว่านี้แน่นอน!

พี่เป้าเยาะเย้ย “เงินเพียงเล็กน้อยที่นาย ให้ไม่เพียงพอให้ฉันไป KTV ครั้งเดียว นายไม่ละอายที่จะถอนเงินออกจากฉันไปใช่มั้ย?”

หลังจากพูดจบ พี่เป้าก็อุ้มหวังคุน และที่เขี่ยบุหรี่ก็โดนหัวของเขาโดยตรง!

ฉินจุนเอาชนะหวังคุน เพื่อช่วยให้ใบหน้าของเขายังปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เขาทำมาหากินด้วยหน้าตา ดังนั้นฉินจุนจึงไม่ตีหน้าเขา

แต่พี่เป้านั้นแตกต่างออกไป พี่เป้าไม่สนใจว่าเขาจะเป็นดาราตัวเหม็นหรือไม่ และเขาไม่ฆ่าเขามากเกินไป

แค่คลิกไม่กี่ครั้ง ใบหน้าของหวังคุนก็เต็มไปด้วยเลือด!

หวังคุนตะโกน แต่เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย

ทันใดนั้นหวังคุนก็ตะโกน

“อย่าต่อสู้! พ่อทูนหัวของฉันคือโจวเก๋อ!”

พี่เป้าตีสองสามครั้ง ทันใดนั้นได้ยินคำเหล่านี้ ผงะไปครู่หนึ่ง และขมวดคิ้ว

“พ่อทูนหัวของนายคือโจวเก๋อ? ซูเปอร์สตาร์กังฟูนานาชาติ โจวเก๋อน่ะเหรอ?”

ทุกคนรู้จักชื่อของโจวเก๋อ และตอนนี้เขาอายุห้าสิบเศษ ซึ่งเป็นช่วงสูงสุดของอาชีพการงานของเขา โลกใต้พิภพและถนนสายอาชีพของเขานั้นค่อนข้างทรงพลัง

ไม่น่าแปลกใจที่หวังคุนคนนี้มีภูมิหลังเช่นนี้ ปรากฏว่ามีโจวเก๋ออยู่ข้างหลังเขา?

พี่เป้าค่อนข้างกลัวที่จะทำ โจวเก๋อนี้เป็นเรื่องส่วนตัว ถ้าโจวเก๋อต้องการแก้แค้นจริง ๆ มันจะเป็นภาระไม่ใช่เหรอคุณฉิน?

พี่เป้ามองไปที่ฉินจุน ด้วยใบหน้าที่ดูเหมือนจะขอคำแนะนำ

ฉินจุนยิ้มจาง ๆ แล้วพูดว่า

“โจวเก๋อเหรอ โอเค ให้ฉันถามเขาหน่อย”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และกดหมายเลขของโจวเก๋อ

เมื่อเห็นฉินจุนโทรหาโจวเก๋อ หวังคุนก็ตกตะลึง และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“อย่าแสร้งทำเป็นอวดอ้างเลย มันไม่มีสัญญาณเลย แกกำลังโทรหาใคร?”

ฉินจุนเยาะเย้ย และเพิกเฉยต่อเขา

แน่นอน โทรศัพท์มือถือธรรมดาของพวกเขาไม่มีสัญญาณ แต่โทรศัพท์มือถือของฉินจุน ผลิตโดยหลงหยินกรุป โดยเฉพาะ โทรศัพท์มือถือที่มีเทคโนโลยีชั้นนำเป็นเวลาสิบปี มันสามารถเป็นเหมือนเครื่องเดียวกันกับพวกเขาได้หรือไม่?

ตื๊ด ๆ …

หลังจากที่โทรศัพท์ดังขึ้นสองสามครั้ง ก็มีคนรับสาย

“คุณฉินเหรอ ฉันโจวเก๋อ!”

เมื่อได้ยินโจวเก๋อหอบ ฉินจุนถามว่า “ทำอะไร ยุ่งอยู่เหรอ?”

โจวเก๋อพยักหน้า “ฉันกำลังถ่ายทำอยู่ แต่ฉันบอกให้พนักงานหยุดก่อน คุณฉิน คุณช่วยบอกฉันมาว่ามีเรื่องอะไร?”

ทีมงานถ่ายทำค่อนข้างใช้แรงงานมาก แต่เมื่อฉินจุนโทรมา โจวเกอขอให้ทุกคนหยุดงานทันที และตอบรับการโทรของฉินจุน ซึ่งสำคัญกว่าการถ่ายทำมาก

ฉินจุนกล่าวว่า “ฉันได้พบกับใครบางคนที่นี่ ซึ่งบอกว่าเป็นลูกทูนหัวของคุณ”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของฉินจุนค่อนข้างไร้ความปรานี โจวเก๋อก็ระมัดระวังในทันที โจวเก๋อเป็นทหารผ่านศึก การสังเกตคำพูดและรูปลักษณ์ของเขาเป็นเรื่องปกติ แม้ว่าเขาจะไม่เห็นการแสดงออกของฉินจุน แต่เขาก็รู้ว่ามีใครบางคนทำให้เขาขุ่นเคือง

“คุณฉิน ฉันอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปีแล้ว มีบุรุษและสตรีมากมายเกินไป บางครั้งพวกเขาก็ทำเป็นครั้งคราว คุณน่าจะเข้าใจ”

โจวเก๋อรีบแยกความสัมพันธ์ก่อน และเลือกตัวเองก่อน เพื่อไม่ให้สมองเสียหาย

แน่นอนว่าฉินจุนรู้เรื่องนี้ดี ยิ้มแล้วพูดเบา ๆ

“มีใครบางคนอยู่ที่นี่ หวังคุนที่ขอให้ฉันทะเลาะกัน และตอนนี้เขาได้เอ่ยถึงคุณออกมาแล้ว”

หลังจากพูดจบ ฉินจุนก็กดสปีกเกอร์โฟน

วางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะกาแฟ

เสียงของโจวเก๋อมาจากปลายอีกด้านของโทรศัพท์

“หวังคุน? ไอ้สารเลวนี่! คุณฉิน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาไม่ใช่ลูกทูนหัวของฉันแล้ว จัดการตามใจชอบ ถ้าเหนื่อยแล้ว ฉันจะขอให้ใครมาจัดการกับมันด้วย ฉันจะเรียกนักศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด …”

คำพูดของโจวเก๋อเปลี่ยนการแสดงออกของหวังคุน

“พ่อทูนหัว! คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร! ผมหวังคุนนะ!”

หวังคุนตะโกน ไม่อยากเชื่อ พ่อจะพูดแบบนี้!