บทที่ 80 ทะลวงฟ้าให้เย็น

วิธีใช้เข็มของฉินจุนนั้นไม่ง่ายเหมือนการเผาไฟบนภูเขา

ผู้เชี่ยวชาญการแพทย์แผนจีนหลายคนต้องใช้เข็มอย่างเต็มที่เพื่อให้ผู้ป่วยนอนอยู่บนเตียงและจับเข็มด้วยมือทั้งสองเพื่อควบคุมแรงองค์ประกอบ เหล่านี้เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

แต่ฉินจุนไม่ต้องพูดถึ งเข็มในมือข้างหนึ่งและขวดน้ำในอีกมือหนึ่ง เขาสามารถทำ 2 สิ่งพร้อมกัน ผู้ป่วยยังคงนั่งบนเก้าอี้และจะเคลื่อนไหวได้ทุกเมื่อ

สถานการณ์นี้ เขาสามารถใช้วิธีีผาภูผา เทคนิคอย่างนี้มีความเชี่ยวชาญเกินไปหรือเปล่า?

“เอิ้ก……”

ชายจรจัดดื่มน้ำน้ำแข็งและสะอึก ในเวลาเดียวกัน น้ำเดือดในมือของฉินจุนก็ถูกเทออก

หลังจากดึงเข็มเงินสองอันออกมา ฉินจุนหยิบเข็มเรียวขึ้นมาอีกครั้งแล้วเจาะเข้าที่หัวเข่าของชายจรจัดอีกครั้ง

คราวนี้เขาใช้มือซ้ายจับเข่าและมือขวาทิ่มเข็ม

ฉินจุนไม่ปล่อยเข็มเงิน แต่ยกเข็มขึ้น

หลังจากนั้นเขาก็ทิ่มอีกสองสามจุด

ดึงหนึ่งครั้ง แทงหนึ่งครั้ง แทงติดต่อกันเก้าครั้ง

“ทะลวงฟ้าให้เย็น! มันคือทะลวงฟ้าให้เย็น！”

เป็นการฝังเข็มที่มีชื่อเสียงเหมือเผาภูผา การทะลวงฟ้าให้เย็น!

เผาภูผา ทะลวงฟ้าให้เย็น เสริมมาก และถ่ายออกมาก

ทั้งสองรูปแบบมีความก้าวหน้าอย่างมา กและผลกระทบรุนแรงมาก ดังนั้นจึงไม่ค่อยได้ใช้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีนก็ยังไม่กล้าฝังเข็มแบบนี้ให้ผู้ป่วยอย่างง่ายดาย

ฉินจุนเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะ และเขากล้าที่จะทำการฝังเข็มทั้งสองวิธีพร้อม ๆ กัน หากเป็นแพทย์คนอื่น การเติมเต็ม และการลดนี้จะเกิดความเสียหายต่อผู้ป่วยมาก

วิธีทะลวงฟ้าให้เย็นดึงเข็มเก้าครั้งทิ่มเข็มเก้าครั้ง ทำให้ชายจรจัดถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ราวกับว่าผ่อนคลายในทันที

ฉินจุนปิดเข็ม

“เรียบร้อย”

หลังจากพูดเสร็จ ชายจรจัดก็ยืนขึ้น และเดินไปมาสองสามก้าว ทันใดนั้นก็รู้สึกสดชื่นและมีแข็งแรงเกิดขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา

“หมอเทวดา! หมอเทวดา! ขอบคุณ ขอบคุณ!”

ชายจรจัดคุกเข่าลงต่อหน้าฉินจุนที่รักษาอาการเจ็บป่วยของเขา มันเสมือนการช่วยชีวิตเขา!

ในที่สุดเขาก็สามารถอยู่รอดได้ในอนาคต!

คนจรจัดหยิบเงินไม่กี่โหลที่เหลือในกระเป๋าของเขาออกมาแล้ววางลงบนโต๊ะของฉินจุน

“หมอครับ ผมมีเงินแค่เท่านี้ ถ้าไม่พอ ผมจะหาเงินมาคืนคุณในอนาคต!”

ฉินจุนหยิบผ้าขาวเช็ดมือแล้วพูดว่า

“เท่านี้ก็พอแล้ว”

ดวงตาของชายจรจัดเป็นสีดอกกุหลาบ และขอบคุณเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นเขาก็ออกจากคลีนิก

เขาเหมือนเดินออกไปกับสายลม

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงก่อนและหลังของชายจรจัดทุกคนก็เงียบ

อันที่จริงเมื่อฉินจุนใช้เทคนิคเผาภูผาในตอนนี้ ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร พวกเขายังคงจ้องมองที่เข็มของฉินจุน และอยากเรียนรู้

ฉินจุนเช็ดมือและพูดว่า

“เห็นแล้วใช่ไหม ออกไปไดเแล้ว”

ลองคิดดูสิ ตอนแรกพวกเขายังเยาะเย้ยฉินจุน โดยบอกว่าทุกคนที่นี่ล้วนสามารถเป็นครูของเขาได้

แต่เมื่อฉินจุนกำลังรักษาคนไข้ พวกเขาทั้งหมดแอบมองอย่างตั้งหน้าตั้งตาที่จะเรียนรู้

หมอทุกคนรู้สึกแก้มแดงและพูดไม่ออก

“หมอเทวดายังเด็กและมีความสามารถ ฉันตาบอดไปแล้ว!”

“ไม่ผิดหรอก นี่เรียกว่าฮีโร่วัยเยาว์ หมออัจฉริยะรุ่นเยาว์อยู่ในย่านแพทย์แผนจีนด้วย!”

“หมออัจฉริยะ ฉันมาจากคลีนิกข้างๆ คลีนิกตระกูลหลิว ฉันชื่อหลิวเสียงหลิน เราจะมาเยี่ยมกันมากขึ้นในอนาคต”