ตอนที่1จะเกิดก็จะตายเลย

ความรู้สึกอึดอัดจนอยากจะอาเจียน ความรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย แม่จ๋าช่วยหนูด้วย เหมือนกำลังโดนบีบคอ บีบคอ ใช่แล้วมีใครบางคนกำลังบีบคอ กรอบหน้าอ้วนของใครคนนั้นลอบเด่นอยู่ตรงหน้า อีอ้วนแกบีบคอฉันทำไม

“ไทเฮาเพคะ พระสนมกำลัง จะหมดลมหายใจแล้ว” ่น้ำเสียงเศร้าสร้อยผิดกับท่าทีที่ออกแรงอย่างเต็มที่ในการบีบคอ ยัง ยังไม่ปล่อยอีกต้าเหนิงดิ้นรนแต่รู้สึกว่าทำไมมีแรงเพียงแค่น้อยนิด

มือใหญ่ของยายป้าอ้วนบีบที่ลำคอไว้แน่น ริมฝีปากเหยียดยิ้มหยัน ดวงตามุ่งมาดให้ตายดับตรงหน้า นี่กล้าฆ่าคนเลยหรือ

ไทเฮาวัยกลางคนใบหน้ายังงดงามราวกับเพิ่งจะผ่านวัยสาวได้ไม่นานที่ยืนนอกม่านพยายามแหวกม่านสีทึมทึบเข้ามา ขันทีข้างกายรีบจับมือไว้เสีย ไม่ให้ได้ทำอย่างที่ใจคิด

“อย่าเลยพ่ะย่ะฮะ พระสนมต้าเหนิงกำลังจะเดินทางไปยังสรวงสวรรค์นางคงอยากให้ไทเฮาจดจำแต่ภาพงดงามของนางก็เท่านั้น อย่าเข้าไปเลยพ่ะย่ะฮะ ไทเฮาเองสูงส่งไม่บังควรจะต้องมาเห็นอะไรที่ไม่งดงามเช่นนั้น” ความตายเช่นไรจึงจะสวยงามคนใกล้ตายอย่างไรจึงจะสวยงาม อีบ้า

ต้าเหนิงพยายามลืมตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียง และความอึดอัดที่ลำคอหายไป แต่ภาพที่เห็นคือร่างอ้วนของยายป้าคนเดิมกำลังยกหมอนปิดที่จมูกไว้ไม่ให้ได้หายใจ คงกลัวว่าจะเกิดร่องรอยที่ลำคอ หรือหมดแรงใบการบีบคอ หรืออีกอย่างกำลังคิดว่าตายยากตายเย็น คนที่คิดจะฆ่ามีถึงสองคนไอ้ขันทีนั่นกับยายป้าคนนี้ ต้าเหนิงพยายามดิ้นรนใช้เรี่ยวแรงที่มีเพียงน้อยนิดแม้กระทั่งจะเปล่งเสียงร้องหรือไอออกมายังทำไม่ได้ พูดไม่ได้ ทำไมพูดไม่ได้ ทำไมไม่มีเสียง

“ยา ที่หมอหลวงจัดมาให้ไม่ช่วยอะไรเลยหรือ”

เสียงแสนปรานีและปนไปด้วยแววโศกสลดนั้นดังผ่านม่านหนาเข้ามา

นางกำนัลร่างใหญ่ออกแรงกดหมอนปิดปากปิดจมูกอีกครั้งแววตาทะมึนถึงแต่น้ำเสียงปรับให้เป็นเศร้าสร้อย

“พระสนมต้าเหนิง โธ่พระสนมจะดิ้นรนให้ตัวเองเจ็บปวดไปทำไมกัน หากข้าเจายี่เจ็บแทนท่านได้อึกๆๆๆ ข้าจะยอมเจ็บแทนท่านปล่อยวางเสียเจ้าค่ะไม่ต้องอาวรณ์สิ่งใด” มารดาแกสิแกเป็นคนทำฉันยัยป้าแกกำลังจะฆ่าฉัน ถ้าฉันหลุดไปได้แกจะต้องตายเท่านั้น เจายี่ฉันจะจำชื่อแกไว้เจายี่

“ฮืออออออพระสนมอย่าทรมานตัวเองเลยเจ้าค่ะไม่มีสิ่งใดให้อาวรณ์ฝ่าบาทตอนนี้ทรงเกษมสำราญมีสนมชิงซีถวายงานข้างกาย” ตั้งใจพูดให้เจ้าของร่างกัดลิ้นดิ้นตายไปเสียเพราะความริษยาสนมคนใหม่ แต่

ช่างหัวฝ่าบาทอะไรนั่นแก ปล่อยมือจากฉันนะ

เจายี่ร่างยักษ์หน้าตาน่าเกลียดคนนั้น นางเสแสร้งจนน่าสงสารปานว่าจะขาดใจตายแทนได้กระนั้น

“แล้วมีใครกราบทูลฝ่าบาทหรือยัง เรื่องที่พระสนมต้าเหนิงกำลังจะเดินทางครั้งสุดท้าย”

เสียงปรานียังอยู่ตรงนั้น ต้าเหนิงอึดอัดที่สุด มีเพียงทางเดียวมีเพียงทางเดียว

ไทเฮา ไทเฮาจะเป็นใครก็ช่างคนคนนี้จะต้องช่วยได้แน่