บทที่ 1

พยัคฆราช ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ใช่แล้วเขาคือลูกชายของสิงหราช

ถึงวันนี้อายุของเขาก็ล่วงเลยผ่านมา 27 ปีแล้ว พอศึกษาจบชั้นที่คิดว่าตัวเองพอที่จะดูแลบริษัทแทนพ่อได้ เขาก็ได้รับช่วงต่อจากสิงหราชผู้เป็นพ่อ

ตอนนี้โรงงานผลิตแอลกอฮอล์ หรือโรงงานเหล้าที่พ่อของเขาได้ทำไว้ ชายหนุ่มได้ขยายกิจการออกมาเป็นบริษัทใหญ่โต และผลิตอีกหลายอย่างไม่ได้ทำแค่นั้น ยังมีเครื่องดื่มเพิ่มเติมมาอีกหลากหลายชนิด

"ช่วยเซ็นต์เอกสารให้ด้วยค่ะ"

"เอกสารอะไร"

"ของที่กำลังจะจัดส่งไปต่างประเทศ" หญิงสาวยื่นแฟ้มเอกสารที่เตรียมมาเพื่อให้เขาได้เซ็น

"ที่หลังให้คนอื่นเอาเข้ามา" พอเซ็นต์เสร็จชายหนุ่มก็จับมันโยนไปตรงหน้า

"ก็ทำตัวแบบนี้ไงใครเขาอยากจะเอาเข้ามาให้เซ็นต์" หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับยื่นมือไปหยิบเอกสารนั้นแต่ก็ถูกเขาคว้ากลับคืนไปเสียก่อน

"เธอว่าอะไร"

"ฉันต้องรีบเอาเอกสารไปส่งให้แผนกจัดส่ง" ว่าแล้วหญิงสาวก็ เอื้อมมือไปแย่งเอกสารนั้นกลับคืนมา

ดวงตาของทั้งสองมองจ้อง เหมือนกับโกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน

[คอนโดหรู]

"คิดถึงที่รักจังเลยค่ะ" มือเรียวลูบไล้ร่องหน้าอกชายหนุ่มที่เพิ่งจะกลับเข้ามาในห้อง

"อ้อนแบบนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ"

"ไม่มีใครรู้ใจซาร่าเท่าคุณอีกแล้วค่ะ"

"วันนี้ผมเหนื่อยอยากจะพัก มีอะไรก็รีบพูดมา"

"ก็บัตรเครดิตที่คุณให้มามันเกินวงเงินแล้วนี่คะ"

ได้ยินแบบนั้นชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความไปให้กับผู้ช่วย เพื่อให้เพิ่มวงเงินในบัตรเครดิตให้กับผู้หญิงคนที่เขากำลังพัวพันอยู่

"คุณน่ารักจังเลยค่ะ" ว่าแล้วซาร่าก็ผลักร่างหนาของอีกฝ่ายล้มลงไปที่โซฟาแบบง่ายดาย

"ผมบอกว่าเหนื่อยไงซาร่า"

"ซาร่าได้ยินแบบนี้ทุกครั้งที่คุณกลับเข้ามาในห้องนี้" ริมฝีปากบางแนบจูบลงทันทีที่พูดจบ

ในเวลาเดียวกันนั้น.. ที่คฤหาสน์หลังใหญ่โตของสิงหราช

"แสนสวยจ๊ะ"

"คะ"

"พรุ่งนี้แม่ฝากบอกให้พยัคฆ์กลับมาที่บ้านหน่อยนะลูก พ่อใกล้จะกลับมาแล้ว"

"เออ..ค่ะ" แสนสวยพ่นลมหายใจออกมาเมื่อได้ยินคำไหว้วานจากอัปสรสุดาแม่ของพยัคฆราช

"ทะเลาะกันอีกหรือเปล่าลูก"

"นิดหน่อยค่ะ"

"ถ้าเลี่ยงได้ก็พยายามเลี่ยงไปก่อนนะ"

"ค่ะ" คำนี้เธอได้ยินตั้งแต่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้แล้ว