บทที่ 9

สิ้นเสียงของฉู่เฉิน ทั่วทั้งห้องรับรองเงียบสงัด

ทุกคนเงียบเป็นเป่าสาก!

พวงแก้มของกู้รั่วเสวี่ยแดงเรื่อ

ฉู่เฉินคิดจะให้พ่อของเธอยกเธอให้เขาจริงๆ

เธอยังไม่ทันได้เตรียมใจเลยนะ

กู้เหวินไห่เองก็หน้าดำคร่ำเครียด เขาลังเลอยู่นานมาก

ฉู่เฉินพูดขึ้น “ผู้นำตระกูลกู้ อย่าลังเลเลย คุณเหลือเวลาไม่มากแล้วนะ”

“ผมขอบอกคุณชัดๆ ตรงนี้เลยว่า บนโลกนี้ คนที่ช่วยภรรยาคุณได้ มีแค่ผมฉู่เฉินคนเดียวเท่านั้น!”

กู้เหวินไห่กัดฟัน เขาไม่ลังเลอีกต่อไป คุกเข่าลงบนพื้นเสียงดังตุบ ก่อนจะอ้อนวอนว่า “คุณฉู่ ก่อนหน้านี้เป็นเพราะผมเลอะเลือน ได้โปรดช่วยชีวิตภรรยาของผมด้วย”

“ขอแค่ช่วยภรรยาของผมได้ ผมยอมยกลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนให้คุณ”

“คุณพ่อ…” กู้รั่วเสวี่ยพึมพำเรียกพ่อของเธออย่างกระมิดกระเมี้ยน

ฉู่เฉินวางแก้วชา และยิ้มตอบเล็กน้อย “ได้ เห็นแก่หน้ารั่วเสวี่ย ผมจะช่วยเอง ลุกขึ้นเถอะครับ”

กล่าวจบ ฉู่เฉินลุกเดินไปทางห้องนอน

กู้เหวินไห่เดินตามไปติดๆ

กู้รั่วเสวี่ยก็รีบตามไปด้วยเช่นกัน เธอถามว่า “คุณพ่อ เมื่อกี้คุณพ่อพูดเล่นใช่ไหมคะ?”

กู้เหวินไห่ตัดบททันที “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าเขาช่วยแม่ของลูกได้จริง ก็แสดงว่าเจ้าหนุ่มคนนี้มีวิชาแพทย์ที่ไม่ธรรมดา ลูกแต่งงานกับเขา ก็ใช่ว่าจะไม่ได้”

“ถ้าเขาแค่พูดเอาหน้าไปอย่างนั้น แต่ไม่มีความสามารถจริง เกรงว่าเขาคงรับการคุกเข่าเมื่อกี้ของพ่อไว้ไม่ไหว!”

พูดจบ กู้เหวินไห่ก็รีบเดินตามไป

กู้รั่วเสวี่ยครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามไปด้วย

เวลานี้ ในห้องนอน ซุนเซี่ยวเหรินเหงื่อไหลท่วมตัวไปแล้ว เขากำลังตื่นตระหนกสุดขีด

ครั้นเห็นฉู่เฉินเดินเข้ามา เขาราวกับเห็นดาวช่วยชีวิตมาโปรด รีบรุดเข้ามา อ้าปากจะพูด แต่กลับถูกฉู่เฉินยกมือตัดบทก่อน “ไม่ต้องพูดมาก เข็มเงิน!”

ซุนเซี่ยวเหรินชะงัก ก่อนจะรีบควานหาในกล่องยาของตัวเอง ไม่นานก็หยิบกล่องเข็มเงินที่เก็บสะสมไว้นานแล้วขึ้นมายื่นให้ฉู่เฉิน “นี่”

ฉู่เฉินรับเข็มเงินไป เขาเพ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง นึกไม่ถึงว่าจะค้นพบพลังวิญญาณจางๆ ไหลเวียนอยู่บนเข็มเงินนี่ด้วย!

เข็มเงินนี่ไม่ธรรมดา แต่ก่อนต้องเคยผ่านมือของหมอผู้มีทักษะสูงส่งมาแน่ๆ เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาไม่ได้อีกแล้ว

“คุณฉู่ ได้โปรดรีบลงมือด้วยเถอะ” กู้เหวินไห่รีบเร่ง

ฉู่เฉินพยักหัว เขาเองก็ไม่รีรอ เดินตรงไปยังหญิงสาวที่หมดสติอยู่บนเตียง

เพียงแวบแรก ฉู่เฉินก็ถูกรูปลักษณ์ของหญิงสาวคนนี้ดึงเข้าสู่ภวังค์ทันที

ผู้หญิงคนนี้สวยมาก ไม่ได้ด้อยไปกว่ากู้รั่วเสวี่ยเลยแม้แต่น้อย!

สองแม่ลูกนี้แทบจะเหมือนแกะสลักออกมาจากพิมพ์เดียวกันเลยทีเดียว

สิ่งที่ทำให้ฉู่เฉินคาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ แม่ของกู้รั่วเสวี่ยใส่ชุดนอนกระโปรงบางๆ แค่ตัวเดียว!

เรือนร่างสมบูรณ์แบบ ส่วนเว้าส่วนโค้งงดงาม ดึงดูดสายตายิ่งนัก

“ซี้ด…”

ฉู่เฉินอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจ

คุณหญิงกู้คนนี้ อายุใกล้สี่สิบแล้ว แม้จะเคยมีลูกมาก่อน แต่กลับดูแลรักษารูปลักษณ์ได้อย่างดี

เมื่อกี้ยืนหน้าประตูเลยได้แค่เหลือบมองผ่านๆ เห็นไม่ชัดเจนนัก ตอนนี้พอมองใกล้ๆ นับว่าเป็นคนที่สวยจนน่าทึ่งคนหนึ่ง

แม่ของกู้รั่วเสวี่ยไม่ได้ด้อยไปกว่าหลิ่วชิงเหอเลยแม้แต่น้อย

“ฉู่เฉิน เป็นอะไรไป?” กู้รั่วเสวี่ยที่อยู่ข้างหลังเห็นฉู่เฉินนิ่งไป จึงถาม

ฉู่เฉินเก้อเขินเล็กน้อย ก่อนตอบว่า “อ้อ เปล่าครับ ผมกำลังตั้งสมาธิเตรียมฝังเข็มอยู่น่ะ”

ถ้ากู้รั่วเสวี่ยรู้ว่าเขาจ้องเรือนร่างของแม่เธออยู่ตั้งนานสองนาน คงจะกระอักกระอ่วนใจกันแน่ๆ

“อ๋อ” กู้รั่วเสวี่ยรับคำ

ฉู่เฉินพ่นลมหายใจ ก่อนจะลงมือฝังเข็มให้หญิงสาวที่อยู่บนเตียง

แม้ว่าฉู่เฉินพยายามควบคุมตนเอง ทว่าตอนฝังเข็ม มือทั้งสองข้างของเขาก็ยังสัมผัสถูกผิวเนียนลื่นของแม่กู้รั่วเสวี่ยอย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี

โดยเฉพาะตอนที่ต้องฝังเข็มบริเวณหน้าอก ซึ่งจำเป็นต้องเปิดคอเสื้อของอีกฝ่ายออก

ส่วนสองพ่อลูกกู้เหวินไห่และกู้รั่วเสวี่ยกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะอย่างไรในสายตาของพวกเขา ทั้งหมดนี้ก็คือการรักษา

“ฟู่…” ฉู่เฉินพ่นลมหายใจร้อนๆ ออกมา ขณะที่ฝังเข็มอย่างต่อเนื่อง

ต่อมา ถึงตำแหน่งท้องน้อย จากนั้นก็ต้นขา

ฉู่เฉินควบคุมอารมณ์อย่างสุดความสามารถ เขารีบฝังเข็มด้วยความเร็ว ขณะเดียวกันก็ขับเคลื่อนพลังวิญญาณในตัว ถ่ายทอดผ่านเข็มเงินสู่ร่างของคุณหญิงกู้เพื่อไล่พิษในตัวของเธอไปด้วย

คนทั่วไปอาจดูไม่ออก แต่ซุนเซี่ยวเหรินที่อยู่ข้างๆ กลับตะลึงพรึงเพริด ซ้ำยังอุทานว่า “ฝังเข็มด้วยพลังปราณ? สวรรค์! นึกไม่ถึงว่าใช้ชีวิตมาจนแก่ปูนนี้แล้ว ฉันจะยังมีโอกาสได้เห็นการฝังเข็มด้วยพลังปราณที่หายสาบสูญไปนานแล้ว…”

นาทีนี้ ซุนเซี่ยวเหรินได้จมสู่ภวังค์ตกตะลึงด้วยทักษะการฝังเข็มของฉู่เฉินไปแล้ว ลึกๆ ข้างในอดนึกชื่นชมไม่ได้

ครู่ต่อมา ฉู่เฉินยกฝ่ามือโบกกลางอากาศ เข็มเงินหลายสิบเล่มที่ฝังอยู่บนตัวคุณหญิงกู้ลอยขึ้น ราวกับถูกเชือกที่มองไม่เห็นดึงออกมาพร้อมกัน จากนั้นก็พากันลงไปนอนเรียงแถวอยู่ในกล่องเก็บเข็มเงินอย่างเป็นระเบียบ

“เรียบร้อยแล้ว อีกเดี๋ยวคุณหญิงกู้ก็จะฟื้น” ฉู่เฉินถอนหายใจ

กู้รั่วเสวี่ยที่อยู่ด้านหนึ่งวิ่งเข้ามา เอาผ้าเช็ดหน้าในมือซับเหงื่อที่ขมับให้ฉู่เฉิน