บทที่ 102

“คุณย่าครับ…” เวินถิงเยี่ยนทำหน้าตาขอความเห็นใจใส่คุณย่า “เจี่ยนจือจะไล่ผมกลับแล้ว เธอดุกันเกินไปแล้วนะครับ”

เจี่ยนจือ：……

เธอไม่เข้าใจเวินถิงเยี่ยนเลยจริง ๆ ว่าตอนนี้เขาต้องการอะไรกันแน่？

คุณย่าพอได้ฟังแล้วก็หัวเราะ “เด็กโง่ เจี่ยนจือเป็นห่วงว่าเธองานยุ่งต่างหาก กลัวว่ามัวแต่อยู่เล่นกับย่าแล้วจะเสียการเสียงานเอา”

“คุณย่าครับ ผมไม่ได้ยุ่งเลย ผมลาพักร้อนอยู่ครับ” ไม่รู้ว่าเขาไปขุดหาสำรับไพ่โป๊กเกอร์มาจากไหน

เจี่ยนจือแทบไม่อยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าเขาจะนั่งเล่นไพ่โป๊กเกอร์กับคุณย่าจริง ๆ แถมยังจะลากเธอไปร่วมวงด้วย

สุดท้ายก็นั่งเล่นฆ่าเวลาเป็นชั่วโมงทั้งเจี่ยนจือและคุณย่าต่างก็เริ่มง่วงกันแล้ว ถึงได้เลิกเล่นแล้วแยกย้ายกันไปพักผ่อน

เจี่ยนจือไม่รู้ว่าเขามีนิสัยต้องนอนกลางวันหรือเปล่า…