บทที่ 118

“จริงเหรอคะ?” เมื่อคุณป้าได้ยินก็แสดงความยินดีออกมา “จะมาเมื่อไหร่เหรอ? เดี๋ยวป้าจะช่วยจัดการทุกอย่างเอง”

“มันยังเร็วเกินไปค่ะ ฉันจะไปประมาณเดือนสิงหาคม”

คุณป้าดีใจมากจริง ๆ เธอยิ้มออกมาจนดวงตาเป็นรูปสระอิ “เธอไม่ต้องกลัวนะ มีป้าอยู่นี่ เรื่องค่าใช้จ่ายก็ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวป้าออกให้เอง เยี่ยมไปเลย จือจือ ป้าอยู่ที่ต่างประเทศคนเดียวมาตั้งหลายปี ในที่สุดก็มีญาติมาอยู่ด้วยแล้ว”

เธอคุยกับคุณป้านานมาก สุดท้ายก็ต้องวางสายอย่างไม่เต็มใจ

ดวงตาของคุณย่ามีน้ำตารื้นขึ้น “จือจือ ชีวิตของป้าเธอลำบากมาก…”

แน่นอนว่าเจี่ยนจือรู้ว่าชีวิตของเธอลำบากมาไม่น้อย

พ่อของเธอมักบ่นเรื่องที่คุณย่าส่งคุณป้าไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนเขากลับสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติดด้วยซ้ำ