บทที่ 132

“อ๊ะ！คุณผู้หญิง เป็นอะไรไหมคะ？”เธอได้ยินเสียงร้องตะโกนจากด้านหลัง และรู้สึกเหมือนมีคนมาประคองตัวไว้ ถึงจะเลือนราง แต่เธอรู้สึกได้ว่าน่าจะเป็นตำรวจหญิงคนก่อนหน้านี้

แต่เธอยังไม่ได้ทันตอบกลับไปว่าไม่เป็นอะไร ก็ทรุดลงในอ้อมแขนของตำรวจหญิงคนนั้น แล้วหมดสติไป

เจี่ยนจือรู้สึกได้ว่าร่างกายของเธอช่างหนักอึ้ง เพราะเหนื่อยล้าเหลือเกินจนหลับไปพักใหญ่ ๆ

หลังลืมตาตื่นขึ้นมา สติยังพร่าเลือนเล็กน้อย สภาพแวดล้อมรอบตัวดูคุ้นตาอย่างประหลาด พอสังเกตดูดี ๆ ถึงได้รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณย่า แต่เป็นบ้านของเธอกับเวินถิงเยี่ยน และตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องนอน

“แค่ก ๆ …” ลำคอแห้งผาก เธอกระแอมไอออกมาเบา ๆ

“คุณผู้หญิง！” เมื่อป้าเฉินได้ยินเสียงเธอก็รีบมาที่หน้าประตูทันที…