บทที่ 143

เวินถิงเยี่ยนเพิ่งจะหลุดออกจากภวังค์ ก่อนจะตอบกลับไป “ฉันตกลง”

ลั่วอวี่เฉิงสิ้นหวังทันที กัดริมฝีปากแน่นด้วยความร้อนใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

เจี่ยนจือขมวดคิ้วยุ่ง “แล้วจะทำให้มันมีผลทางกฎหมายได้ยังไง？พูดปากเปล่าแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ”

เวินถิงเยี่ยนแค่นหัวเราะเย็นชา “เธอไม่เชื่อใจฉัน？ชื่อของฉันเวินถิงเยี่ยนก็คือหลักประกัน！”

เจี่ยนจือกลับกลั้วหัวเราะ “คุณเวินคะ ความน่าเชื่อถือของคุณเท่ากับศูนย์”

สีหน้าของเวินถิงเยี่ยนหม่นแสงลง

“เงื่อนไขของฉันพูดไปหมดแล้ว คุณเวินคะ ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของคุณ อันดับแรก เขียนทุกอย่างลงเป็นลายลักษณ์อักษร หาทนายทำสัญญาให้มีผลทางกฎหมาย จากนั้นก็ดำเนินการตามเงื่อนไขทีละข้อ อ้อ คฤหาสน์กับของแบรนด์เนมทั้งหมด ช่วยขายแล้วโอนเงินให้ฉันด้วย ส่วนค่าใช้จ่ายที่พวกคุณไปเที่ยวกัน…