บทที่ 198

เธอแค่คิดถึงเท่านั้น สายโทรเข้าจาก “เบบี๋เฉิง” ก็ติดต่อเข้ามา

“อาเยี่ยน”

เจี่ยนจือได้ยินเพียงเสียงหวานหยดย้อยจากคนในสาย เวินถิงเยี่ยนก็สวมหูฟังรับสายแล้ว

“เฉิงเฉิงเหรอ” เวลาที่เวินถิงเยี่ยนอารมณ์ดี น้ำเสียงของเขาก็ค่อนข้างอ่อนโยนอยู่แล้ว แต่พอรับสายของลั่วอวี่เฉิง ยิ่งอ่อนหวานราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า

ไม่รู้ว่าทางฝั่งลั่วอวี่เฉิงพูดอะไร เวินถิงเยี่ยนรีบตอบรับทันที “ได้สิ เดี๋ยวฉันรีบไปรับ เธอรออยู่ที่นั่น…อืม โอเค…จะให้ฉันซื้อชานมไปให้ไหม？ได้ครับ”

เจี่ยนจือเข้าใจดี หลังจากเขาวางสายนี้ ประโยคถัดมาที่เวินถิงเยี่ยนจะบอกกับเธอคือ：เธอเรียกรถกลับเองนะ ฉันมีธุระ

ดังนั้น เจี่ยนจือรู้หน้าที่ของตัวเองดี เปิดประตูรถแล้วก้าวออกมา

“เจี่ยนจือ” เวินถิงเยี่ยนตามลงมาจากรถ รีบสาวเท้ายาว ๆ อ้อมมาขวางหน้าเธอไว้

มีอะไรอีก？