บทที่ 199

เจี่ยนจือเปิดประตูก้าวลงจากรถ เวินถิงเยี่ยนลงมาจากอีกฝั่งหนึ่งเช่นกัน

เท้ายังไม่ทันเหยียบถึงพื้น ก็ได้ยินเสียงหวานละมุนดังขึ้น “อาเยี่ยน”

ลั่วอวี่เฉิง

ทำไมไปที่ไหนก็ต้องเจอลั่วอวี่เฉิงตลอดด้วยนะ？

เวินถิงเยี่ยนเองก็ดูแปลกใจ “ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่？”

“นายบอกว่าจะซื้อชานมให้ฉันไม่ใช่เหรอ？จากที่ที่นายอยู่ถึงจุดที่จะแวะรับฉัน มีแค่ศูนย์การค้านี้แหละที่มีชานมที่ฉันอยากกิน ฉันเลยมารอนายไง” น้ำเสียงลั่วอวี่เฉิงทั้งสดใสทั้งออดอ้อน “คนเค้าอยากเจอนายเร็ว ๆ นี่นา…”

เจี่ยนจือยืนอยู่ริมถนน เธอกดเรียกรถเรียบร้อยแล้ว อีกสี่นาทีคนขับก็จะมาถึงจุดนัดรับ

ลั่วอวี่เฉิงเพิ่งสังเกตเห็นเธอ ทำท่าตกใจเล็กน้อย “อ้าว เจี่ยนจืออยู่ด้วยเหรอ？ฉันไม่รู้…”

“อืม ไปทำธุระด้วยกันมานิดหน่อย” เวินถิงเยี่ยนตอบพลางมองไปด้านหลังเธอ…