บทที่ 204

“นายพูดว่า…” เจี่ยนจือยังคงหัวเราะไม่หยุดจากมุกเมื่อครู่ รอยยิ้มยังคงประดับบนใบหน้าสวย “ให้อาเหวินดูแลเฉิงเฉิงให้ดี นายรักเฉิงเฉิงมาก แต่ชีวิตนี้นายต้องรับผิดชอบฉัน”

“แค่นั้น？” เวินถิงเยี่ยนจ้องเธอราวกับจับผิด

“แค่นี้น่ะสิ นายคิดว่าตัวเองพูดอะไรอีกล่ะ？หรือว่ากำลังรู้สึกผิด？” เจี่ยนจือมองเขาด้วยรอยยิ้ม

แววตาเขาวูบไหวชั่วขณะก่อนจะเลือนหายไป “ไม่มีอะไร”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วนี่ อย่ามากวนฉันดูรายการได้ไหม” เธอปัดมือเขาออกอย่างไม่ไยดี

“เธอไม่โกรธจริง ๆ ใช่ไหม？” เขายังจ้องรอยยิ้มของเธอเหมือนกำลังพยายามอ่านอะไรบางอย่าง

“ทำไมต้องโกรธด้วย？รายการนี้สนุกจะตายไป” พูดจบ เธอก็หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง

แต่ยังไม่ทันได้ดูต่อ จู่ ๆ เวินถิงเยี่ยนก็โอบเธอเข้าไว้ กดท้ายทอยของเธอแนบลงกับไหล่เขา “เจี่ยนจือ…