บทที่ 205

หรือจะทำได้แค่นั่งรอความตายเหรอ？อย่างน้อยเธอก็ควรได้รู้สิว่าพวกที่ลักพาตัวเธอมาเป็นใคร

“พวกนายคิดจะทำอะไร？” เธอพยายามควบคุมเส้นเสียงไม่ให้สั่นเครือ เอ่ยถามอย่างใจเย็น

แต่ชายสองคนนี้ไม่ตอบอะไรเลย เพียงแค่ยืนเฝ้าเธอไว้ไม่ให้คลาดสายตา

คงทำได้แค่รอแล้วล่ะ

เธอไม่กล้าตั้งคำถามกับพวกเขาว่า：พวกนายต้องการเงินเหรอ？

เธอกลัวความโลภที่ไร้ขีดจำกัดของมนุษย์ ตอนนี้เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร หากรีบเปิดเผยว่าตัวเองมีเงินมาก อาจไม่ใช่ทางเลือกที่ปลอดภัยนัก

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหว

มีคนอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา พร้อมกับอีกสองคนที่เธอรู้จักดี หนึ่งคือพ่อของเธอและสองคือลั่วอวี่เฉิง

ทั้งสองคนถูกปิดตาอยู่

ส่วนเจี่ยนจือมองเห็นภาพนั้นผ่านช่องบันไดที่ยังไม่มีราวจับ…