บทที่ 219

“หา? เจี่ยนจือมาแล้วเหรอ?” น้ำเสียงของลั่วอวี่เฉิงตกใจมาก

เจี่ยนจือเช็ดมือ จากนั้นก็เดินออกจากห้องน้ำมา ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก “ใช่แล้ว ฉันจัดทรงผมเรียบร้อยแล้ว แม้ฉันจะพิการ แต่ก็ยังรักสวยรักงามอยู่”

“อะแฮ่ม ๆ …” อาเหวินกระแอมไอเล็กน้อย

“เป็นอะไรไป? อาเหวิน? ฉันจะรักสวยรักงามบ้างไม่ได้เหรอ? หรือไม่ว่ายังไงคนพิการอย่างฉัน จะสวยหรือไม่สวยก็ค่าเท่ากัน?”

“แค่ก ๆ …ไม่ใช่ ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น…”

เจี่ยนจือค้นพบแล้วว่า ตอนที่เธอเริ่มทำตัวบ้าคลั่งไม่สนใจคนอื่น คนอื่นก็จะตามเธอไม่ทัน

“จริงสิ เจี่ยนจือ เมื่อกี้นี้พวกเรายังนัดกับอาเยี่ยนว่าจะไปเที่ยวเกาะกัน เธอจะไปด้วยหรือเปล่า?” ลั่วอวี่เฉิงรีบเปลี่ยนเรื่องพูดทันที

เจี่ยนจือมองไปทางเวินถิงเยี่ยน ใบหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม