บทที่ 223

“คุณนายคะ นี่มันมากเกินไป” ป้าเฉินไม่กล้ารับ รีบเอ่ยปฏิเสธ

“ต้องให้สิ” เจี่ยนจือเอ่ย “ป้าบาดเจ็บหนักขนาดนี้ต้องพักงานตั้งสองสามเดือนเลยนะ อย่างน้อยก็ถือเป็นค่าชดเชย หลังจากนี้ถ้าป้ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อมาหาฉัน ถึงฉันจะไม่ได้อยู่ที่ไห่เฉิงแล้ว แต่ถ้าเป็นสิ่งที่ฉันช่วยได้ ฉันก็จะช่วยเต็มที่”

เจี่ยนจืออยู่ที่โรงพยาบาลได้ไม่นาน สายติดต่อจากเวินถิงเยี่ยนก็ดังขึ้น

เอ่ยถามทันทีว่าเธออยู่ที่ไหน

“ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล มาเยี่ยมป้าเฉิน นายอยู่บ้านเหรอ？” เจี่ยนจืออดกังวล คงไม่ใช่ว่าเขาเจอใบหย่าแล้วนะ？

“ใช่ กลับมาแล้วไม่เจอเธอ จะเสร็จเมื่อไหร่？ เดี๋ยวฉันไปรับ”

“อ๋อ ใกล้จะกลับแล้วล่ะ” ยังไม่เห็นสินะ

“ งั้นเธอรอฉันก่อนเดี๋ยวฉันไปรับ ไม่นานก็ถึง”