บทที่ 229

คืนวันนั้น เธอกับคุณย่าได้อาศัยอยู่ในบ้านที่ทำความสะอาดเสร็จใหม่ ๆ ทั่วทั้งบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ เจี่ยนจือไม่เคยรู้สึกมาก่อนว่าอากาศสามารถสดชื่นได้มากขนาดนี้

เธอกดปิดเครื่องโทรศัพท์ คนที่เธอรักที่สุดอยู่ข้างกาย เธอเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างไร้ความกังวล เธอหลับยาวยถึงสิบสองชั่วโมงเต็ม

หลังตื่นขึ้นมาต้อนรับเข้าวันใหม่ ร่างกายเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดเครื่อง พบว่าสายโทรเข้ามากมายมาจากเวินถิงเยี่ยน ทั้งข้อความและแชตเต็มด้วยเครื่องหมายคำถาม รวมถึง：ทำอะไรอยู่？ทำไมโทรไม่ติด？

เจี่ยนจือไม่ได้ตอบ

อุณหภูมิแอร์กำลังสบาย แถมม่านกันแสงยังปิดอยู่ เธอจึงนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง เพราะนึกได้ว่าเมื่อวานได้ตกลงเรื่องอาหารเช้ากับคุณย่าเรียบร้อยแล้วจึงไม่รีบร้อนลุกไปไหน…