บทที่ 230

“ถ้าเป็นแบบนี้ฉันก็วางใจแล้วแหละ ไม่อย่างนั้นถ้านายให้ความสำคัญกับฉันก่อนเธอเสมอ ฉันกลัวว่าเธอจะเสียใจ” ลั่วอวี่เฉิง มองเขาราวกับกำลังหยั่งเชิง

เวินถิงเยี่ยนเงียบไปครู่หนึ่ง “เธอจะเข้าใจ พวกเราทุกคนฝ่าฟันช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดโดยกันมา เธอถึงได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแบบนี้ เธอย่อมเข้าใจและจะอยู่ตรงนี้เสมอ”

หลังเจี่ยนจือถูกเวินถิงเยี่ยนรบกวน ก็หมดอารมณ์ที่จะนอนเล่นต่อ

กว่าเธอจะลุกออกจากเตียง คุณย่าก็กินอาหารเช้าไปแล้ว อาหารเช้ามื้อนี้เป็นขนมปังที่ซื้อเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แถมในบ้านยังมีนมเก็บไว้อีกหลายกล่อง คุณย่าทอดไข่เพิ่มอีกหนึ่งฟอง พอเห็นเธอ ท่านก็ยิ้มให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เตรียมจะทอดไข่ให้เธอเพิ่มอีกหนึ่งฟอง

“คุณย่าคะ เดี๋ยวหนูทำเอง”

คุณย่าโบกมือ “คนแก่แบบย่าต้องขยับตัวบ้าง…