บทที่ 231

เพราะป้าเฉินยังคงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล จึงตอบไปอย่างไม่ลังเลว่าไม่เจอคุณนายเลย

ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเจี่ยนจือไปอยู่ที่ไหน แต่เธอรู้ว่าคุณนายได้เดินออกจากชีวิตของคุณชายแล้ว

เหมือนกับเธอที่หวังว่าชีวิตนี้จะไม่ต้องเจอกับผู้ชายที่เคยทำร้ายเธออีก ดังนั้นคุณนายคงไม่อยากให้คุณชายหาตัวเธอพบ

เพราะอย่างนั้นนอกจากคำว่าไม่มีและไม่รู้ เธอจะไม่พูดคำอื่นอีก

เวินถิงเยี่ยนวางสายไปอย่างแสนเสียดาย

กดโทรหาเจี่ยนจืออีกครั้ง และครั้งนี้ก็ยังคงโทรไม่ติดเหมือนเดิม

เขาเปิดโทรศัพท์กดเข้าไปในแอปสำหรับดูกล้องวงจรปิด ภาพในกล้องมีเพียงความมืดมิด

ในห้องรับแขกไม่ได้เปิดไฟเหรอ？

หรือว่าหลับอยู่ในห้องนอน？

เวินถิงเยี่ยนขมวดคิ้วยุ่ง เริ่มรู้สึกร้อนรน

“อาเยี่ยน？” ลั่วอวี่เฉิงกำหมัดแน่นแต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วง…