บทที่ 238

เธอกลับเข้าห้องอย่างเงียบเชียบ เพราะไม่อยากรบกวนการนอนของอาจารย์จ้าว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าอาจารย์จะยังไม่นอน อีกทั้งกำลังจดบันทึกอะไรสักอย่างอยู่

“อาจารย์ยังทำงานอยู่เหรอคะ?” เจี่ยนจือเดินเข้ามาพร้อมเหงื่อท่วมตัว

เมื่ออาจารย์จ้าวเห็นดังนั้น “โอ้ รีบไปอาบน้ำเลย เดี๋ยวเป็นหวัด นี่พวกเธอเต้นนานขนาดไหนแล้ว?”

“อาจารย์รู้ด้วยเหรอคะว่าหนูไปเต้น?” เจี่ยนจือมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย ในฐานะที่เคยเป็นหนึ่งในลูกศิษย์ที่อาจารย์จ้าวรักมากที่สุด แต่ตอนนี้เธอกลับเต้นได้แย่ที่สุด

“แน่นอนอยู่แล้ว” อาจารย์จ้าวมองเธอแล้วส่งยิ้มให้ “ฉันไปดูมา เห็นว่าพวกเธอสามคนกำลังเต้นเพลงใหม่อยู่นี่นา”

เจี่ยนจือตื่นตระหนกมากกว่าเดิม “อาจารย์คะ ตอนนี้หนูเต้นได้…”

“เต้นได้ดีมาก!” อาจารย์จ้าวพูดแทรกขึ้น “การเต้นรำต้องใช้เทคนิค…