บทที่ 239

ภายในสมองของเจี่ยนจือมีแต่เรื่องการเต้น ถ้าเธอต้องออกแบบท่าเต้นอย่างที่อิ๋นจี้ฉิงบอก เธอจะต้องออกแบบท่าเต้นยังไง

ความคิดมากมายประดังประเดเข้ามาในสมองของเธอ ทำให้ตอนที่เธอเห็นข้อความของเวินถิงเยี่ยน เธอกลับไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ เหมือนมันเป็นแค่หยดน้ำไม่กี่หยด ไม่สามารถสร้างคลื่นลมที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจเธอได้ และสุดท้ายมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เธอไม่คิดที่จะบล็อกเขาด้วยซ้ำ เพราะเธอไม่ได้รู้สึกลำบากใจ หลังจากอ่านข้อความเสร็จแล้ว เธอก็ยังคิดถึงการออกแบบท่าเต้นต่อไป

แรงบันดาลใจในการเต้นครั้งนี้คือการเกิดใหม่ของฟีนิกซ์ ยิ่งคิดยิ่งลึกซึ้ง ความคิดของเธอหมุนวนไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด เธอจินตนาการได้ถึงความยิ่งใหญ่ของโชว์ เธออยากใช้คัมภีร์ซานไห่จิงเป็นแก่นเรื่องของการโชว์เต้นครั้งนี้