บทที่ 248

เดิมทีเธอก็พยุงเวินถิงเยี่ยนไม่ไหว

หลังจากดื่มจนเมาแล้ว ร่างกายของเขาก็หนักมากกว่าเดิม เธอเพิ่งจะพยุงเวินถิงเยี่ยนขึ้นมาได้ แต่ตัวของเขาก็อ่อนยวบ และล้มลงไปอีกครั้ง

“เฉิงเฉิง ฉัน…ช่วยเอง” อาเหวินที่เมาเล็กน้อยก็ประคองไหล่ของเวินถิงเยี่ยนเดินออกจากร้าน ในที่สุดพวกเขาก็พาเวินถิงเยี่ยนออกมาได้สำเร็จ

เนื่องจากร้านอาหารร้านนี้อยู่ติดกับหมู่บ้านของลั่วอวี่เฉิง อาเหวินจึงพาเขาไปส่งที่ห้องของลั่วอวี่เฉิง

“เฉิงเฉิง ฝากอาเยี่ยนด้วยนะ เขาเมามากแล้ว ดูแลเขาหน่อย ฉันไม่อยากรบกวนเธอแล้ว” อาเหวินพูดพร้อมขยิบตาให้เธอ ในแววตาแฝงการหยอกล้อ

ลั่วอวี่เฉิงจ้องมองเขาอย่างขบขัน “นายไปเถอะ อย่ามาพูดอะไรไร้สาระ!”

ในตอนนั้นเธอก็ปิดประตูลงทันที

เวินถิงเยี่ยนนั่งลงบนโซฟา เดิมทีมีแค่ปกคอเสื้อที่เปิดกว้าง…