บทที่ 252

สุดท้ายพี่อ้วนก็ดึงดันไม่รับเงินก้อนนั้นไป

เวินถิงเยี่ยนที่เดิมทีตั้งใจว่าจะเข้าบริษัท ยังคงนอนเอกเขนกอยู่อย่างนั้นเพราะไม่อยากขยับตัวไปไหน มือหนากดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของพี่อ้วน สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาคือบันทึกชีวิตประจำวันแสนธรรมดาของคนธรรมดาคนหนึ่ง

ตัวอย่างเช่น วันนี้ภรรยาทำกับข้าวอะไรบ้าง ลูกสาวที่รักก่อเรื่องอะไรไว้ เพื่อนรักสี่ขาวันนี้ก็ทำลายข้าวของในบ้านอีกแล้ว หรือแม้แต่บางวันที่ตัวเขาหยุดงานก็เข้าครัวโชว์ฝีมือทำอาหารเอง…

ชีวิตที่เรียบง่ายและจับต้องได้จริง ตัวอักษรธรรมดา ๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชีวิต กลับทำให้ผู้ชมอย่างเขาร้อนผ่าวขึ้นมาที่ขอบตาอย่างหาสาเหตุไม่ได้

ทุกภาพที่ถ่ายล้วนบันทึกรอยยิ้มของคนรอบตัว และรอยยิ้มของพวกเขาเหล่านั้นเป็นรอยยิ้มแบบที่ดวงตาเป็นประกายจริง ๆ