บทที่ 256

เวินถิงเยี่ยนป่วยครั้งนี้เรียกได้ว่าทบต้นทบดอกจริง ๆ

ตอนแรกเขาคิดว่าแค่กินยาที่ป้าเฉินจัดมาให้แล้วไข้ลดก็คงจะไม่เป็นไร ใครจะคิดว่าพอกลับห้องไปก็เผลอหลับอีก พอตกกลางคืนก็จับไข้อีกรอบ

กินยาจนไข้ลด พอผ่านไปสักพักก็ไข้ขึ้นอีก วนลูปอยู่แบบนั้น

เขาต้องทรมานเพราะพิษไข้อยู่สามวันเต็ม จนเข้าวันที่สี่ถึงจะหายไข้จริง ๆ

แต่ถึงจะหายป่วยแล้ว ร่างที่เคยสุขภาพดีก็ซูบเซียวไปมาก ราวกับร่างไร้วิญญาณดูไม่มีพลังเลยแม้แต่น้อย

แน่นอนว่าช่วงหลายวันนี้เขาไม่ได้เข้าบริษัทเลย

ระหว่างนั้น ลั่วอวี่เฉิงกับอาเหวินและคนอื่น ๆ ยังแชตกันในกลุ่มทุกวัน และทักมาหาเขาส่วนตัวบ้าง ถามไถ่ว่าหายไปไหนตั้งหลายวัน

เขาไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง จึงไม่ได้บอกว่าตัวเองป่วย แค่บอกว่าช่วงนี้หยุดพักร้อน เลยพักอยู่บ้านพลางจัดการธุระอื่นนิดหน่อย