บทที่ 269

เสียงโต้เถียงอันดุเดือดหยุดลงอย่างกะทันหัน

หลังจากเวินถิงเยี่ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้นเสียงเบา “เจี่ยนจือ คนแซ่เจี่ยนไม่ได้ดีเท่าฉันหรอก”

ดวงตาของเจี่ยนจือรู้สึกแสบร้อนขึ้น เธอหัวเราะเสียงเบา

เขาพูดถูก แซ่เจี่ยนก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกมั่นคงขึ้นมาเลย แม้กระทั่งตอนที่ทะเลาะกับเขา นามสกุลนี้ก็ยังไม่เคยทำให้เธอได้เปรียบด้วยซ้ำ

“แต่เวินถิงเยี่ยน” เจี่ยนจือพูดเสียงเบา “คนเราไม่รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ไม่เคยมีมาตั้งแต่แรกหรอกนะ”

แน่นอนว่าเธอไม่ได้ครอบครองเวินถิงเยี่ยนอย่างแท้จริง แต่อย่างน้อยเธอก็แค่กอดความหวังเอาไว้

“เวินถิงเยี่ยน” เจี่ยนจือไม่คิดที่จะเบี่ยงประเด็นเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาอีกต่อไป “ความจริงแล้วฉันเคยบอกไปตั้งหลายครั้งว่าฉันไม่ได้งอน ไม่ได้ข่มขู่นาย…