บทที่ 276

ทันใดนั้นดวงตาของลั่วอวี่เฉิงก็แดงก่ำขึ้นทันที เธอก้มหน้าลง ท่าทางเหมือนไม่ได้รับความเป็นธรรม

สีหน้าของเวินถิงเยี่ยนตึงเครียดขึ้น เขายืนอยู่ด้านข้างลั่วอวี่เฉิง “เธอหมายความว่ายังไง? หรือว่าเฉิงเฉิงพูดอะไรผิดหรือไง? เขาหวังดี ทำไมเธอต้องประชดประชันแบบนี้?”

ลั่วอวี่เฉิงที่ได้ยินดังนั้นก็รีบดึงแขนเสื้อเวินถิงเยี่ยน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวปนอ่อนโยนว่า “อาเยี่ยน นายอย่าพูดแบบนั้นกับเจี่ยนจือ ตอนนี้เธอแค่อารมณ์ไม่ดี นายต้องเข้าใจเธอหน่อยนะ”

เวินถิงเยี่ยนเงียบเสียง สายตาคมกริบตวัดมองเจี่ยนจือ

ลั่วอวี่เฉิงพูดต่อว่า “อาเยี่ยน นายอย่าทำแบบนี้สิ เจี่ยนจืออยู่กับกลุ่มนักเต้นเหล่านี้มาหลายวัน แม้ว่าเธอจะเต้นไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังอยากเต้น แน่นอนว่าเธอจะต้องรู้สึกเสียใจมาก…เจี่ยนจือ เธออย่าฝืนตัวเองเลย…