บทที่ 284

ไม่ว่าเปล่ายังส่งภาพถ่ายหน้าจอหน้าโปรไฟล์ของเวินถิงเยี่ยนมาให้ เขาไม่ได้ตั้งค่าให้เห็นแค่ช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่ง แต่ทั้งหน้าโปรไฟล์กลับโล่งสะอาด มีเพียงโพสต์นั้นโพสต์เดียวจริง ๆ

เจี่ยนจือนึกในใจ เขามีแค่โพสต์นี้ที่ไหนกัน？แค่โพสต์เก่า ๆ ถูกลบไปหมดแล้วต่างหาก

แต่เรื่องพวกนี้พูดไปก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจอะไรปล่อยไว้แบบนี้เถอะ เธอจึงทำทีเป็นไม่รู้เรื่องตอบเลี่ยง ๆ ไป

หร่านเฉินเองก็ดูออกว่าเธอไม่อยากพูดถึงเวินถิงเยี่ยน จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นอวยพรวันเกิดเธอแทน：ขอแค่เธอมีความสุขก็พอ เรื่องอื่นช่างมันให้หมดเลย！

ครั้งนี้เจี่ยนจือหัวเราะออกมาพร้อมส่งข้อความขอบคุณกับอีโมจิกอดกลับไป

คืนนี้เธอหลับสนิทตลอดทั้งคืน

เช้าวันถัดมา วันนี้พวกเขาต้องนั่งเรือออกจากเวนิส มุ่งหน้าสู่จุดมุ่งหมายต่อไป