บทที่ 287

ร่างกายของเจี่ยนเฉิงปี้มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เฉพาะตัวโชยออกมา เจี่ยนจือไม่รู้ว่าเป็นน้ำหอมยี่ห้ออะไร แต่กลิ่นนั้นชวนให้รู้สึกสบายใจมากและพอถูกกอดแบบนี้เธอยิ่งอยากร้องไห้กว่าเก่า เพราะอ้อมกอดนี้ทำให้เธอนึกถึงอ้อมกอดของแม่แบบที่เธอเคยจินตนาการไว้ในวัยเด็ก

ความอบอุ่นที่เธอไม่เคยได้รับจากแม่แท้ ๆ กลับได้รับสิ่งนั้นจากผู้เป็นป้าในช่วงชีวิตที่กำลังจะก้าวสู่วัยสามสิบ

แต่ว่า แม้จะได้ใช้เวลาร่วมกันเพียงไม่กี่วัน แต่เธอก็เริ่มรู้สึกไม่อยากจากคุณป้าไปแล้ว

แต่โชคดีที่อีกไม่นานพวกเธอก็จะได้พบกันอีก แค่เดือนกว่า ๆ เท่านั้นเอง

ก่อนจะแยกจากกัน เจี่ยนหลานยังเตรียมของขวัญให้ทุกคนในคณะทัวร์โดยไม่ตกหล่นแม้แต่คนเดียว เขาแนะนำตัวกับทุกคนว่าตนเป็นพี่ชายของเจี่ยนจือ และขอบคุณทุกคนที่ช่วยดูแลเธอเสมอมา