บทที่ 294

“ยัยเด็กโง่” อาเหวินเอ่ย “พวกเราเป็นอะไรกันลืมแล้วเหรอ？เป็นพี่น้องกันนี่นา？คืนนี้ว่างหรือเปล่า？ออกไปดื่มด้วยกันหน่อยไหม？”

“เอาสิ！” ลั่วอวี่เฉิงตกลงเสียงหวาน

หลังกลับมาจากยุโรป สิ่งแรกที่เวินถิงเยี่ยนทำคือการออกตามหาคุณย่า

เขาลงเครื่องที่เมืองหลวง แต่กลับไม่พบร่องรอยเบาะแสของคุณย่าเลย

ไม่ว่าจะเป็นเบอร์โทรศัพท์ ข้อมูลการเช่าห้องหรือข้อมูลที่โรงแรม ก็ไม่พบอะไรทั้งนั้น

ทางด้านอาเหวินตอนนั้นติดต่อมาบอกให้เขากลับไห่เฉิงด่วน เพราะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่บริษัท

สุดท้ายเขาจึงจำใจต้องกลับไห่เฉิงก่อน

เขาก็เคยสงสัยว่าคุณย่าอาจจะอยู่ที่ไห่เฉิง แต่ว่าเรื่องนี้มันผิดปกติเกินไป เพราะเขาไปหาทุกที่ที่คิดว่าคุณย่าน่าจะไปแล้วแต่กลับไม่พบร่องรอยของท่านเลย

ทว่าเขาไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับคุณย่า…