บทที่ 296

เจี่ยนหลานขับรถไปเอง โดยไม่ได้เรียกคนขับรถหรือฉีโหลวเจ๋อ

หลังจากขึ้นมาบนรถ ฉีโหลวเจ๋อก็โทรมาหา

เจี่ยนหลานเหลือบสายตามองที่นั่งข้างคนขับ แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนขับรถ ตอนที่รับโทรศัพท์ก็พูดเพียงแค่ “อื้อ” เพื่อเป็นการส่งสัญญาณให้ฉีโหลวเจ๋อพูด

ฉีโหลวเจ๋อกลับพูดแค่ไม่กี่คำ เขามีของที่อีกฝ่ายต้องการแล้ว เดี๋ยวเขาจะส่งของไปให้ จากนั้นค่อยให้เจี่ยนหลานนำเอกสารทั้งหลายฉบับนั้นมา

หลังจากวางสายไป เจี่ยนหลานก็พลิกดูเอกสารทีละฉบับ

ต้องยอมรับได้ว่า ฉีโหลวเจ๋อจัดการงานได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ เขาใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็สามารถทำเอกสารได้หลายสิบหน้า อีกทั้งยังมีรูปพร้อมข้อความ

เขาใช้เวลาไม่กี่นาทีก็กวาดตาอ่านจนหมด และมีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา

“พี่คะ ลุงฉีโทรมาหาพี่มีธุระอะไรหรือเปล่า?”