บทที่ 305

หลังจากวางสาย เวินถิงเยี่ยนก็เดินไปหยุดที่ข้างเตียงของคุณย่า ท่าทางลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า “เจี่ยนจือ ฉัน…กลับก่อนนะ เดี๋ยวจะมาหาคุณย่าใหม่”

เจี่ยนจือยังคงเงียบเสียง

แต่ใบหน้าของเจี่ยนหลานประดับด้วยรอยยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “มีอะไรเหรอ? หรือว่ามีใครหายตัวไป? เพื่อนผู้หญิงคนสนิทของคุณหรือเปล่า?”

ใบหน้าเวินถิงเยี่ยนมืดดำขึ้นทันที “คุณอย่ายุ่งเรื่องคนอื่นเลย”

เจี่ยนหลานยิ้ม “ผมไม่กล้าสนใจเรื่องของคุณเวินหรอกครับ ผมแค่กำลังคิดว่า ไม่มีผู้ชายคนไหนไปหาผู้หญิงคนอื่นตอนที่คุณย่าของภรรยาตัวเองประสบพบเจอกับเหตุการณ์แบบนี้หรอกครับ”

“เงียบปากไปซะ! ถ้าไม่เข้าใจก็ไม่ต้องมาพูด!” เวินถิงเยี่ยนตวาดเจี่ยนหลานด้วยความโมโห

จากนั้นเขาก็ลดเสียงลงต่ำแล้วหันไปพูดกับเจี่ยนจือว่า “เจี่ยนจือ…