บทที่ 315

“งั้นผมออกไปข้างนอกสักหน่อยนะครับ คุณย่า จือจือ ถ้ามีเรื่องอะไรก็เรียกพยาบาลได้เลยนะครับ ผมไปแป๊ปเดียวเดี๋ยวรีบกลับ”เจี่ยนหลานเอ่ยบอกสองสาวต่างวัย

“รีบไปสิ พี่รีบไปทำธุระของพี่เถอะ” เจี่ยนจือเอ่ยเร่ง

เจี่ยนหลานคลี่ยิ้มบาง “พี่ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้นสักหน่อย เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว”

ห้องที่เขาจัดไว้ให้คุณย่าคือห้องพักเดี่ยวแบบพิเศษ เมื่อคืนทั้งเขาและเจี่ยนจือต่างก็นอนเฝ้าอยู่ในห้อง เขานอนโซฟาส่วนเจี่ยนจือก็นอนบนเตียงเสริมสำหรับญาติผู้ป่วยโดยเฉพาะ

พยาบาลดูแลส่วนตัวที่เขาจ้างไว้เพิ่งเริ่มงานวันนี้แต่หน้าที่หลักคือคอยดูแลและอำนวยความสะดวกให้คนไข้ แต่เรื่องอาหารหากมีแม่บ้านมาดูแลด้านนี้โดยเฉพาะก็น่าจะดีกว่า

เจี่ยนหลานครุ่นคิดเรื่องนี้ตลอดระยะทางที่เดินออกจากห้องผู้ป่วยมาจนถึงโถงหน้าลิฟต์